درباره

اینجا وبلاگی است باهدف گردآوری ادعیه و اذکار رسیده از ائمه معصومین علیهم السلام تا با واسطه قرار دادن آنان و بهره بردن از کلام الهی، اتصال خود را به صراط مستقیم و درگاه خداوند در همه لحظات حتی در سختیها از دست ندهیم.
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
جستجو
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
ختم صلوات

لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ

حجاب خون بهای شهیدان

پایگاه سربازان گمنام امام زمان(عج)


تیم سایبری پلارک

 نیایش

لوگوی دوستان
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
کاربردی
ابر برچسب ها
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :

نماز مستحبی روز دوازدهم ربیع الاول

در این روز دو ركعت نماز مستحب است كه در ركعت اوّل بعد از حمد، سه مرتبه سوره «قل یا ایّها الكافرون» و در ركعت دوم بعد از حمد، سه مرتبه سوره «توحید» خوانده شود

مفاتیح نوین آیت الله مکارم شیرازی




برچسب ها :
نماز ,  نماز مستحبی ,  ربیع الاول ,  مفاتیح ,  مفاتیح نوین ,  آیت الله مکارم , 

06

فضیلت ماه رجب

ماه رجب و ماههاى شعبان و رمضان، از ماههاى بسیار پرفضیلت است، و از تعبیرات بعضى از روایات برمى آید كه ماه رجب در میان این سه ماه، امتیاز خاصّى دارد، تا آن جا كه ماه رجب «ماه خدا» نامیده شده و ماه شعبان «ماه پیامبر» و ماه مبارك رمضان «ماه امّت».
ماه رجب یكى از ماههاى حرام است كه آغاز و ادامه جنگ در آن، با دشمنان اسلام حرام مى باشد (مگر جنگ دفاعى)، و جنایات نیز در این ماهها (ماههاى حرام)، دیه سنگین ترى دارد.
پیغمبراكرم(صلى الله علیه وآله) ماه رجب را «ماه اَصَبّ» نامیده است، زیرا رحمت خدا در این ماه بر امّت فرو مى ریزد.
این ماه آمیخته است با یاد پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) (به مناسبت مبعث در بیست و هفتم ماه) و یاد امیر مؤمنان(علیه السلام) (به مناسبت میلاد مبارك آن حضرت در سیزدهم ماه) و خاطره شهادت موسى بن جعفر(علیه السلام) (در بیست و پنجم ماه) و روزهاى مهمّ تاریخى دیگر; و از این نظر یكى از ماههاى بسیار پرخاطره اسلامى است.
از روایات متعدّدى كه درباره روزه هاى ماه رجب - حتّى یك روز از آن - وارد شده، اهمّیّت فوق العاده این ماه، و عبادت و خودسازى در آن كاملاً روشن مى گردد، كه در این جا به گوشه اى از آن اشاره مى شود:


1ـ مرحوم «شیخ صدوق» به سند معتبر از امام صادق(علیه السلام) نقل مى كند كه یكى از یاران آن حضرت در اواخر ماه رجب خدمتش رسید، چون نظر مبارك امام(علیه السلام) به او افتاد، فرمود: آیا در این ماه روزه گرفته اى؟ عرض كرد: نه، فرمود: آن قدر ثواب از تو فوت شده كه اندازه آن را كسى جز خدا نمى داند; این ماهى است كه خداوند آن را بر سایر ماهها برترى بخشیده و احترام آن را عظیم شمرده، و براى روزه داشتن آن، پاداش هاى مهمّى قرار داده است. آن مرد عرض مى كند: آیا اگر در بقیّه این ماه روزه بدارم، به بخشى از ثواب مى رسم؟ امام(علیه السلام) فرمود: آرى; سپس ثواب هاى مهمّى براى كسى كه فقط روز آخر ماه، یا دو روز آخر ماه، یا سه روز آخر ماه را روزه بدارد، بیان فرمودند; مانند نجات از سكرات مرگ، عذاب قبر و لغزش بر صراط و شداید قیامت و نایل شدن به برائت و رهایى از آتش دوزخ.


2ـ در حدیث دیگرى آمده است: «رجب» نام نهرى است در بهشت، از شیر سفیدتر و از عسل شیرین تر; هر كس یك روز از این ماه را روزه بدارد، از آن مى نوشد!


3ـ در حدیث دیگرى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم: هر كس یك روز از این ماه را روزه بگیرد، خشنودى عظیم خدا را به دست آورده، خشم الهى از او دور مى شود، و درهاى جهنّم به روى او بسته خواهد شد!


4ـ هر كس سه روز از این ماه را كه پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد، روزه بگیرد، فضیلت بسیار دارد و همچنین در سایر ماههاى حرام.
در روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) آمده است: هر گاه كسى نتواند در این ماه روزه بگیرد، هر روز صد مرتبه این تسبیحات را بخواند، تا ثواب روزه آن را دریابد:

سُبْحانَ الاِْلهِ الْجَلیلِ، سُبْحانَ مَنْ لا یَنْبَغِى التَّسْبیحُ اِلاَّ لَهُ، سُبْحانَ الاَْعَزِّ الاَْكْرَمِ، سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّةَ وَهُوَ لَهُ اَهْلٌ.
منزه است خداى بزرگ منزه است آن كه تنزیه و تسبیح جز براى او شایسته نیست منزه است خداى برتر و كریمتر منزه است آن كه لباس عزت در بردارد و شایسته آن است.

از مجموع احادیث بالا ـ و دیگر احادیث ـ به خوبى استفاده مى شود كه این ماه، ماه تهذیب نفوس و خودسازى و آغاز یك دوره جدیدِ سیر و سلوك الى اللّه است، كه از ماه رجب آغاز و به ماه مبارك رمضان منتهى مى شود; خوشا به حال آنان كه قدر و منزلت این سه ماه را بدانند و از آن بهره كافى بگیرند.


منبع:کتاب مفاتیح نوین/آیت الله مکارم شیرازی




برچسب ها :
اعمال رجب ,  مفاتیح ,  روزه رجب , 

دعاى كمیل

این دعا از دعاهاى معروف و مشهور و پربركت است و داراى محتوا ومضامین عالى و انسان ساز مى باشد، و راه بندگى و عبودیّت، توبه و انابه و كسب نورانیّت دل را به انسان مى آموزد.اگر انسان با توجّه به معانى بلندش، آن را بخواند و در تك تك جملاتش تأمّل كند، بى تردید در روح و جانش اثر مى كند و انقلابى در او ایجاد مى نماید. مطابق روایتى كه «سیّد بن طاووس» نقل مى كند، حضرت امیر مؤمنان(علیه السلام) به كمیل بن زیاد فرمود: این دعاى حضرت خضر است، اگر آن را یاد گرفتى، در هر شب جمعه و یا ماهى یك بار و یا لااقل در هر سال یك مرتبه و حتّى در تمام عمرت یك بار آن را بخوان كه براى كفایت از شرّ دشمنان و كسب روزى و آمرزش گناهان مفید خواهد بود.
مرحوم «كفعمى» در «مصباح» از كمیل بن زیاد نقل مى كند كه دیدم حضرت امیر مؤمنان(علیه السلام) این دعا را در شب نیمه شعبان در سجده خواند.
این دعاى شریف، علاوه بر كتاب هاى فوق، در كتاب «مصباح المتهجّد» نیز آمده است.

دعاى عشرات

این دعا از دعاهاى بسیار معتبر است كه مستحب است - اگر كسى بتواند - هر صبح و شام آن را بخواند; ولى بهترین زمان خواندنش، عصر جمعه مى باشد. مرحوم «كفعمى» در «مصباح» آن را از امام حسین(علیه السلام) نقل كرده است.

دعاى سمات

از دعاهاى مشهور است كه اكثر علماى بزرگ به آن عنایت داشته اند. مستحب است این دعا را در ساعت هاى آخرِ روز جمعه بخوانند. این دعا از جناب محمّد بن عثمان عَمْرى(رحمه الله علیه) كه یكى از نوّاب چهارگانه امام زمان(علیه السلام) است به سندش از حضرت امام باقر(علیه السلام)و امام صادق(علیه السلام) نقل شده است. همان گونه كه در روایت آمده، این دعا براى رفع شرّ و ستم دشمنان و اجابت سریع دعاها و پاداش فراوان الهى، مؤثّر است.


دعاى مشلول

این دعا به نام «دعاءالشّاب المأخوذ بذنبه; دعاى جوانى كه بواسطه گناهش گرفتار گردیده» نیز نامیده شده است. این دعا را حضرت امیرمؤمنان على(علیه السلام) به جوانى كه به سبب ستم در حقّ پدرش فلج شده بود، آموخت. آن جوان این دعا را خواند، آنگاه رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) را در خواب دید كه دست بر اندام او كشید و به او فرمود: بر اسم اعظم خدا، مراقبت كن كه كار تو به نیكى و خیر خواهد بود. جوان از خواب بیدار شد و خود را تندرست یافت.

دعاى یستشیر

«سیّد بن طاووس» در «مهج الدّعوات» از امام امیرالمؤمنین(علیه السلام) نقل كرده است كه آن حضرت فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) این دعا را به من آموخت و فرمانم داد كه در دشوارى و آسودگى این دعا را بخوانم و به جانشین خود نیز بیاموزم و تا زمانى كه زنده ام آن را ترك نكنم و آن را هر صبح و شام بخوانم، زیرا این دعا گنجى از گنج هاى عرش الهى است. در پى اصرار فراوان ابىّ بن كعب انصارى براى بیان پاداش این دعا، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) برخى از پاداش هاى مادّى و معنوى آن را ذكر كرد، از جمله آن كه: هر كس این دعا را بخواند خداوند گناهانش را مى آمرزد، سكینه و آرامش بر او فرو مى فرستد و رحمت الهى، وى را فرا مى گیرد. همچنین آثار و خواصّ جالبى را درباره این دعا، پیامبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) براى جناب سلمان فارسى بیان كرده است.

دعاى مجیر

این دعا را مرحوم «كفعمى» در «بلدالامین» و «مصباح» آورده است و بسیار ارزشمند و گران قیمت است و جبرئیل آن را بر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) - در حالى كه آن حضرت در مقام ابراهیم مشغول نماز بود - نازل كرد و در پاداش آن آمده است: هر كس این دعا را در روزهاى سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم (ایّام البیض) ماه رمضان بخواند، گناهان فراوانى از او آمرزیده شود; همچنین این دعا براى شفاى مریض، اداى قرض، به دست آوردن غنا و توانگرى، رفع اندوه و غم، مؤثّر است.

دعاى جوشن كبیر

این دعا را امام زین العابدین(علیه السلام) از پدر بزرگوارش از جدّش از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل كرده است. درباره شأن ورود این دعا آمده است: در یكى از جنگ ها، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) زره و جوشن سنگینى بر تن داشت كه سبب آزار آن حضرت مى شد، پیامبر(صلى الله علیه وآله) به درگاه خدا دعا كرد تا آن كه جبرئیل نازل شد و گفت: خداوند به تو سلام مى رساند و مى فرماید: این زره سنگین را از تن خارج ساز و در عوض، این دعا را بخوان كه براى تو و امّت تو، امان و حرزى خواهد بود. آنگاه فضیلت هاى فراوانى را در عظمت این دعا نقل كرده است، از جمله اینكه:
هر كس آن را بخواند و از منزل خارج شود و یا آن را همراه خویش داشته باشد (و در روح خود پیاده كند) اهل بهشت است و خداوند توفیق انجام اعمال صالح را به وى عنایت مى كند. این دعا براى درمان بیمارى هاى سخت و كسب پاداش هاى فراوان معنوى مفید است. امام حسین(علیه السلام) فرمود: پدرم مرا به حفظ و بزرگداشت این دعا سفارش كرد و به من فرمود: این دعا را بر كفنش بنویسم و آن را به خانواده ام تعلیم دهم و آنان را نسبت به خواندن این دعا ترغیب نمایم.
چند نكته:
1- نوشتن این دعا بر روى كفن - همان گونه كه از روایت برمى آید - مستحب است; مرحوم «علاّمه بحرالعلوم» نیز در شعر خود بدان اشاره كرده است:
و سُنَّ ان یُكْتب بالأكفان
شهادة الاسلام و الایمان
و هكذا كتابة القرآن
و الجوشن المنعوت بالأمان
یعنى: «نوشتن این امور بر روى كفن سنّت است: شهادت به اسلام و ایمان (ولایت) و همچنین نوشتن آیات قرآن و دعاى جوشن كه امانى است از عذاب».
2- مرحوم «علاّمه مجلسى» در كتاب «زاد المعاد» این دعا را از اعمال شبهاى قدر دانسته است و از روایات استفاده مى شود، سه بار یا حدّاقل یك بار در ماه مبارك رمضان آن را بخوانند.
3- گرچه معروف است كه این دعا، صد فصل دارد و هر فصل آن، شامل ده اسم از اسماى الهى است كه مجموعاً یك هزار اسم از اسماى پرمعناى خداوند است; ولى با دقت روشن مى شود كه یك هزار و یك اسم مى باشد، زیرا بند 55 مشتمل بر 11 اسم الهى است.
بهر حال، در پایان هر فصل به خداوند متعال از عذاب دوزخ پناه مى بریم و مى گوییم: «سُبْحانَكَ یا لا اِلـهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَلْغَوْثَ، اَلْغَوْثَ، خَلِّصْنا مِنَ النّارِ یا رَبِّ».


دعاى جوشن صغیر

این دعا در كتب مختلف نقل شده است و داراى عظمت و منزلت والایى است و در برابر بلاها و رفع و دفع ظالم نافع است. در «مهج الدعوات» آمده است: هنگامى كه موسى بن مهدى عبّاسى قصد كشتن امام كاظم(علیه السلام) را نمود، و این خبر به خانواده و شیعیان آن حضرت رسید، همگى اندوهگین شدند; امام(علیه السلام) فرمود: ناراحت نباشید; چرا كه اوّلین نامه اى كه از عراق برسد، مربوط به خبر مرگ موسى بن مهدى است. یاران پرسیدند: از كجا مى فرمایید؟ امام(علیه السلام) فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) را در خواب دیدم و شكایت موسى بن مهدى را نزد او نمودم، پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) مرا مطمئن ساخت و فرمود: خداوند لحظاتى پیش دشمن تو را هلاك كرد; بنابراین، شكر الهى را بجا آور. امام كاظم(علیه السلام) آنگاه رو به قبله نمود و دست ها را رو به آسمان بلند كرد و این دعا را خواند.

دعاى توسّل به چهارده معصوم(ع)

مقصود از «توسّل» در این جا، وسیله قرار دادن انسانهاى شایسته و صالح، در پیشگاه خدا و طلب چیزى از خدا به خاطر آنان است كه مورد سفارش قرآن و روایات اسلامى قرار گرفته است (بخشنده نعمتها خداست و آن بزرگواران در پیشگاه او شفاعت مى كنند). قرآن كریم مى فرماید: «(یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَ ابْتَغُوا إلَیْهِ الْوَسیلَةَ); اى كسانى كه ایمان آورده اید، پرهیزكارى پیشه كنید و وسیله اى براى تقرّب به خدا انتخاب نمایید». البتّه وسیله تقرّب به خدا، امور گوناگونى است - همان گونه كه در روایات تصریح شده است - كه از جمله آنها، شفاعت پیامبران و امامان و بندگان صالح نزد خداوند مى باشد. قرآن كریم به طور روشن به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مى گوید: «اگر گنه كاران به محضرت آیند و از خدا طلب آمرزش نمایند و تو نیز براى آنها طلب عفو كنى، مشمول رحمت و عفو خدا خواهند شد». در روایات فراوانى از طریق شیعه و سنّى، مسأله توسّل به پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) و اهل بیت(علیهم السلام) مطرح شده و مورد سفارش قرار گرفته است و آنها كه منكر توسّل هستند به خاطر كمى اطّلاعات و یا بى اطّلاعى آنها از آیات قرآن و روایات اسلامى است. مرحوم «علاّمه مجلسى» فرموده است كه در برخى از كتابهاى معتبر آمده است كه جناب «شیخ صدوق» این دعاى توسّل را از ائمّه(علیهم السلام)روایت كرده و گفته است: «این دعا را براى هر حاجتى كه خواندم به زودى به اجابت رسید».

دعاى مكارم الاخلاق

این دعا همان گونه كه از نامش پیداست، درخواستى است از خداوند، براى رفع صفات ناپسند و مذموم و كسب فضایل اخلاقى و حركت در راه و روشى كه مورد رضایت خداوند است. امام سجّاد(علیه السلام) با زبان دعا، بسیارى از رذایل اخلاقى و گناهان را برمى شمرد تا از آنها اجتناب شود و فهرستى از فضایل اخلاقى را نیز بازگو مى كند و آراستگى بدان صفات را از خداوند مى طلبد تا مؤمنان براى كسب این صفات، به او اقتدا كنند. این دعا در «صحیفه سجّادیّه» كه از كتب گرانبهاست (دعاى بیستم) آمده است.


دعاى ندبه

توجّه به حضرت ولىّ عصر - عجّل الله تعالى فرجه الشّریف - و دعا براى وجود شریفش، ابراز عشق و علاقه به محضرش و دعا براى تعجیل ظهورش همه و همه نشانه یك شیعه واقعى است; ولى بى تردید، آن كس كه براى ظهور مصلح جهانى دعا مى كند، براى اصلاح خویش و جامعه خود مى كوشد و آن كس كه در انتظار منجى بشریّت و امام بر حق به سر مى برد، خود نیز همچون سربازى فداكار و گوش به فرمان، براى جانبازى در راه اسلام و نجات ستمدیدگان، تلاش مى كند. دعاى ندبه نجواى عاشقانه اى است براى دلدادگان و رمزى است براى هر شیعه منتظر، تا با زمزمه آن و توجّه به محتوایش، هم براى وجود نازنین امام زمان دعا كند، هم عشق و ارادت خویش را به آن حضرت نشان دهد و هم راز و رمز سربازى را به درستى بیاموزد و هم با یك دوره فشرده از تاریخ پیامبران و دلایل ولایت امیر مؤمنان(علیه السلام) آشنا شود. مستحب است دعاى ندبه در اعیاد چهارگانه: جمعه، عید فطر، عید قربان و عید غدیر خوانده شود.

در کتاب مفاتیح دعاهای دیگری از جمله مناجات منظوم امیرالمؤمنین علیه السلام ؛  مناجات های پانزده گانه امام سجاد علیه السلام ، دعاهای امام مهدی علیه السلام، و ... آمده است.






برچسب ها :
دعا ,  مفاتیح ,  کمیل ,  ندبه ,  توسل , 

 كتب دعا و زیارت و كتاب مفاتیح الجنان


در طول تاریخ شیعه جمعى از بزرگان به گردآورى دعاها و زیاراتى كه از جانب پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله)و ائمّه هدى(علیهم السلام) صادر شده، پرداخته اند تا همه عاشقان راز و نیاز با خدا و شیفتگان زیارت اولیاءالله را از این چشمه جوشان معنویّت، سیراب سازند كه از میان آنها مى توان به این افراد اشاره كرد:


1ـ مرحوم كلینى (مولّف كتاب شریف كافى و «كتاب الدعاء»، متوفّاى سال 329 هجرى قمرى).

2ـ ابن قولویه (مؤلّف كتاب «كامل الزیارات»، متوفّاى سال 368).

3ـ شیخ صدوق (مؤلّف كتاب «الدعاء والمزار»، متوفّاى سال 381).

4ـ شیخ الطائفه شیخ طوسى (مؤلّف كتاب «مصباح المتهجّد»، متوفّاى سال 460).

5ـ سیّدبن طاووس (نویسنده كتابهاى «مُهج الدّعوات، فلاح السائل، زهرة الربیع، جمال الاسبوع، اقبال و...» متوفّاى سال 664).

6ـ ابن فهد حلّى (نویسنده كتاب «عدّة الداعى» و «المزار» متوفّاى سال 841).

7ـ كفعمى (نویسنده كتاب «المصباح» و «البلدالامین» متوفّاى سال 905).

8ـ شیخ بهایى (نویسنده كتاب «مفتاح الفلاح» متوفّاى سال 1031).

9ـ علاّمه مجلسى (نویسنده كتاب هاى «زاد المعاد، ربیع الاسابیع، تحفة الزائر، مفاتیح الغیب و مقباس المصابیح»، متوفّاى سال 1110).

هر یك از این بزرگان در عصر خود رسالت خویش را در زمینه دعا به نحو احسن انجام دادند تا این كه نوبت به مرحوم ثقة المحدثین حاج شیخ عبّاس قمى ـ رضوان الله تعالى علیه ـ (متوفاى 1359 ق) رسید; ایشان با ذوق سرشار و سلیقه بسیار خوب و احاطه وسیعى كه بر آثار اهل بیت(علیهم السلام)و كتب دعا و زیارات سابقین داشت، به تألیف كتاب جامع «مفاتیح الجنان» پرداخت و روى خلوص نیّتى كه این محدّث عالیقدر از آن برخوردار بود، در مدّت كوتاهى، كتابش جهانگیر شد و به همه مساجد و خانه ها،راه یافت وهمگان از رشحات قلم این عالم با اخلاص سیراب شدند.

قابل توجه اینكه، قبل از كتاب «مفاتیح الجنان» كتاب دعایى به نام «مفتاح الجنان» چاپ و در بسیارى از خانه ها منتشر شده بود، كه كتاب دعاى بسیارى از مردم را تشكیل مى داد و متأسّفانه این كتاب آلوده به روایات مجعول و نادرستى بود كه مرحوم حاج شیخ عباس قمى و استادش حاجى نورى را سخت عصبانى كرده بود (كه در مفاتیح الجنان، ذیل زیارت مطلقه وارث، این ناراحتى به طور مشروح منعكس است) و همین امر سبب شد كه مرحوم حاج شیخ، به نوشتن اثر پر ارزش «مفاتیح الجنان» (به جاى «مفتاح الجنان») اقدام نماید، كه در مقدمه مفاتیح الجنان به این مطلب اشاره شده است.


منبع مفاتیح نوین: آیت الله مکارم شیرازی




برچسب ها :
کتب دعا ,  مفاتیح , 


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات