درباره

اینجا وبلاگی است باهدف گردآوری ادعیه و اذکار رسیده از ائمه معصومین علیهم السلام تا با واسطه قرار دادن آنان و بهره بردن از کلام الهی، اتصال خود را به صراط مستقیم و درگاه خداوند در همه لحظات حتی در سختیها از دست ندهیم.
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
جستجو
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
ختم صلوات

لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ

حجاب خون بهای شهیدان

پایگاه سربازان گمنام امام زمان(عج)


تیم سایبری پلارک

 نیایش

لوگوی دوستان
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
کاربردی
ابر برچسب ها
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
امام ذوالفقار سخن






امام سجاد علیه السلام، امام عشق است؛
امام نیایش، امام پرستش.

امام سجاد علیه السلام، امام شجاع و بلیغ است
نه امام حسرت و دریغ.

او بیمار نبود؛ بیمار، کوفه بود که سجاد به پرستاریش رفته بود.
بیمار، کوفه بود که ندانست پیمان یعنی چه؟

بیمار کوفه بود که گمان می کرد اهل بیت پیامبر خارجی اند.
بیمار شام بود که با سنگ و چوب، به استقبال خاندان پیامبر آمده بود.

سجاد آمده بود که کوفه و شام بیمار را شفا بخشد.
او با خود شفا آورده بود.

او ذوالفقار سخن را از نیام برکشید و بر فرق وجدان کوفه، فرو کوفت.
کوفه خواب بود، کوفه مریض بود، کوفه بی جان بود.

امام سجاد علیه السلام، این جسد بی جان را چنان به
تازیانه سخن گرفت که ناگهان به هوش آمد و کم کم فهمید
چه جنونی از آنان سر زده است و چه مصیبتی آنان را گریبان گرفته است.

بعد از سخنان اعجازگر امام سجاد علیه السلام
کوفه از خواب گران بر خاست.
امام سجاد، امام سخن است، امام شهامت است
امام شجاعت است، او در دربار خوفناک یزید

در جمع بوزینگان و بوزینه پرستان، تیغ سخن را برون کشید
و خاطره های خونین ذوالفقار را تداعی کرد.او در بازگشت به مدینه، پیام خون آلود شهدا
را این گونه به اهل مدینه باز گفت:

مردم!
پس از قتل حسین کدامتان شادی می کنید؟
کدام دل به یاد او افسرده نمی شود؟

کدام چشم، سرشک خود را باز می دارد و بر
ریزش قطرات اشک بخل می ورزد؟

دریاها و زمین و درختان و ماهیان دریا و آسمان
و آسمانیان بر حسین گریستند.

سلام بر امام سجاد که عشق
و نیایش را در پیکر سخن دمید!

آیه های انتظار



برچسب ها :
امام سجاد علیه السلام ,  شهادت , 

بخشی از دعای توبه از صحیفه سجادیّه

اَللّهُمَّ اِنّى اَتُوبُ اِلَیْكَ فى مَقامى هذا مِنْ كَبائِرِ ذُنُوبى وَ صَغائِرها، وَ بَواطِنِ سَیِّئاتى وَ ظَواهِرِها، وَ سَوالِفِ زَلاّتى

خدایا من در این جایگاهم بدرگاهت توبه كنم از گناهان

كبیره و صغیره ام و از بدى هاى پوشیده و آشكارم و از لغزش هاى گذشته

وَحَوادِثِها، تَوْبَةَ مَنْ لایُحَدِّثُ نَفْسَهُ بِمَعْصِیَة، وَلایُضْمِرُ اَنْ یَعُودَ فى خَطیئَة،

و تازه ام توبه كسى كه به خود تلقین نكند تجدید گناهى را و در دل نگیرد كه دوباره به

وَقَدْ قُلْتَ یا اِلهى فى مُحْكَمِ كِتابِكَ، اِنَّكَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِكَ،

خطایى بازگردد و تو اى خداى من در كتاب محكمت فرمودى كه توبه را از بندگانت مى پذیرى

وَ تَعْفُو عَنِ السَّیِّئاتِ، وَ تُحِبُّ التَّوّابینَ، فَاقْبَلْ تَوْبَتى كَما وَعَدْتَ،

و از بدى ها مى گذرى و دوست دارى توبه كاران را پس چنانچه وعده فرمودى توبه ام بپذیر

وَاعْفُ عَنْ سَیِّئاتى كَما ضَمِنْتَ، وَ اَوْجِبْ لى مَحَبَّتَكَ كَما شَرَطْتَ،

و از بدى هایم درگذر چنانچه ضمانت كردى و مقرّر دار برایم دوستیت را چنانچه

وَ لَكَ یا رَبِّ شَرْطى اَلاَّ اَعُودَ فى مَكْرُوهِكَ، وَ ضَمانى اَلاَّ اَرْجِعَ فى مَذْمُومِكَ،

شرط فرمودى و من با تو شرط مى كنم كه در كار ناپسند تو بازنگردم و ضمانت كنم كه بازنگردم

وَ عَهْدى اَنْ اَهْجُرَ جَمیعَ مَعاصیكَ، اَللّهُمَّ اِنَّكَ اَعْلَمُ بِما عَمِلْتُ،

در امر نكوهیده ات و تعهد كنم كه ترك كنم تمام نافرمانیهایت را خدایا تو داناترى

فَاغْفِرْلى ما عَلِمْتَ، وَ اصْرِفْنى بِقُدْرَتِكَ اِلى ما اَحْبَبْتَ،،

بدانچه كرده ام بیامرز گناهانى را كه از من دانى و بگردانم به نیرویت بدانچه دوست دارى

اَللّهُمَّ وَ اِنَّهُ لا وَفآءَ لى بِالتَّوْبَةِ اِلاَّ بِعِصْمَتِكَ، وَ لاَ اسْتِمْساكَ بى عَنِ الْخَطایا اِلاَّ عَنْ قُوَّتِكَ، فَاجْعَلْ تَوْبَتى هذِهِ تَوْبَةً لا اَحْتاجُ بَعْدَها اِلى تَوْبَة،

خدایا جز به نگهدارى تو نتوانم به توبه ام وفا كنم و جز به نیروى تو نتوانم خود

را از خطا نگهدارم و این توبه ام را چنان كن كه محتاج نباشم دوباره توبه كنم،

تَوْبَةً مُوجِبَةً لِمَحْوِما سَلَفَ، وَالسَّلامَةِ فیما بَقِىَ،

توبه اى كه سبب شود گناهان گذشته ام محو گردد و در آینده نیز آلوده نگردم.




برچسب ها :
توبه ,  امام سجاد علیه السلام ,  دعای توبه ,  صحیفه سجادیّه , 

ابوحمزه ثمالی کیست؟

با پایان‌یافتن شب‌های نورانی قدر، ماه مبارک رمضان نیز به پایان نزدیک می‌شود و فرصت اندکی برای نجوای «إِلَهِی لا تُؤَدِّبْنِی بِعُقُوبَتِکَ وَ لا تَمْکُرْ بِی فِی حِیلَتِکَ...» باقی مانده است. دعایی که در مشهورترین کتاب ادعیه شیخ طوسی یعنی «مصباح المتهج‍ّد و سلاح المتعب‍ّد» آمده و نقل شده است امام زین‌ العابدین (ع) در ماه رمضان‏ پس از اقامه نماز شب ، این دعا را قرائت می‌کردند. این دعا به روایت شیخ ابومحمد هارون‌ بن موسی از حسن‌ بن محبوب زراد از «ابوحمزه ثمالی» از امام سجاد (ع) باقی است. اما ابوحمزه ثمالی کیست؟

در جلد نخست دانشنامه امام رضا (ع) آمده است: ابوحمزه ثابت بن ابی‌صفیه (دینار)، از شخصیت‌های برجسته و مورد احترام شیعه، به حکم انتسابش به تیره ثماله یا اسکان در منطقه ثماله، به لقب «ثمالی» معروف شده و مورد مدح امام رضا (ع) قرار گرفته است. برابر قول مشهور، وی از اصحاب و راویان چهار تن از معصومان، امام سجاد، امام باقر، امام صادق و امام کاظم(ع) بود. او امام رضا (ع) را درک نکرد و طبعاً راوی حدیثی از آن حضرت نیست، اما به اعتبار موقعیتی که در عالم تشیع داشته، مورد مدح و تمجید آن حضرت قرار گرفته و این ستایش در بسیاری از کتب رجالی شیعه انعکاس یافته است.
امام رضا (ع) درباره او فرمود‌ه‌اند: ابوحمزه در زمان خویش مثل سلمان یا لقمان در زمان خود بود، بدان سبب که به چهار تن از ما، یعنی علی‌ بن حسین، محمد بن علی، جعفر بن محمد و در برهه‌ای موسی‌ بن جعفر خدمت کرده و با چهار تن از ما رفت و آمد داشته است.

مؤسسه جهانی سبطین علیهما السلام




برچسب ها :
امام سجاد علیه السلام ,  ابوحمزه ثمالی ,  دعای ابوحمزه ثمالی , 

دعا براى حسن عاقبت (از صحیفه سجادیه)

یا مَنْ ذِكْرُهُ شَرَفٌ لِلذّاكِرینَ، وَ یا مَنْ شُكْرُهُ فَوْزٌ لِلشّاكِرینَ، وَ یا مَنْ
اى كسى كه یادش براى ذاكران افتخار است و اى كسى كه شكر او موفقیتى براى شاكران است و اى كسى كه
طاعَتُهُ نَجاةٌ لِلْمُطیعینَ، صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ، وَ اشْغَلْ قُلُوبَنا بِذِكْرِكَ
اطاعت از او مایه نجات فرمانبران است. بر محمد و آلش درود فرست و دل هاى ما را با یادت،
عَنْ كُلِّ ذِكْر، وَ اَلْسِنَتَنا بِشُكْرِكَ عَنْ كُلِّ شُكْر، وَ جَوارِحَنا بِطاعَتِكَ عَنْ
از هر یاد دیگرى و زبان ما را با شكرت از هر شكرى و جوارح ما را با طاعت خویش از
كُلِّ طاعَة، فَاِنْ قَدَّرْتَ لَنا فَراغاً مِنْ شُغُل، فَاجْعَلْهُ فَراغَ سَلامَة، لا
هر طاعت (غیر خود) باز دار. اگر براى ما فراغتى فراهم ساختى، آن را سالم قرار ده (كه در آن)
تُدْرِكُنا فیهِ تَبِعَةٌ، وَ لا تَلْحَقُنا فیهِ سَاْمَةٌ، حَتّى یَنْصَرِفَ عَنّا كُتّابُ
گناهى ما را گرفتار نسازد و خستگى به ما نرسد، به گونه اى كه نویسندگان
السَّیِّئاتِ بِصَحیفَة خالِیَة مِنْ ذِكْرِ سَیِّئاتِنا، وَ یَتَوَلّى كُتّابُ الْحَسَناتِ عَنّا
گناه، با صحیفه اى خالى از وجود گناهانمان برگردند و نویسندگان كارهاى نیك، به سبب نوشتن
مَسْرُورینَ بِما كَتَبُوا مِنْ حَسَناتِنا، وَ اِذَا انْقَضَتْ اَیّامُ حَیاتِنا، وَ تَصَرَّمَتْ
حسنات ما خوشحال بازگردند و هنگامى كه روزگار زندگانى ما سپرى شد و مدت عمر ما
مُدَدُ اَعْمارِنا، وَ اسْتَحَضَرَتْنا دَعْوَتُكَ الَّتی لابُدَّ مِنْها وَ مِنْ اِجابَتِها، فَصَلِّ
به سر آمد و دعوت تو (براى رفتن) كه چاره اى از اجابت آن نیست، فرا رسید، پس
عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ، وَاجْعَلْ خِتامَ ما تُحْصى عَلَیْنا كَتَبَةُ اَعْمالِنا، تَوْبَةً
بر محمد و آلش درود فرست و سرانجام آنچه را كه نویسندگان اعمال ما،  رقم زده اند را توبه
مَقْبُولَةً لا تُوقِفُنا بَعْدَها عَلى ذَنْب اجْتَرَحْناهُ، وَ لا مَعْصِیَة اقْتَرَفْناها،
پذیرفته قرار داده (به گونه اى كه) پس از آن ما را براى گناهى كه انجام داده ایم و معصیتى كه مرتكب شده ایم، متوقّف نكنى
وَلا تَكْشِفْ عَنّا سِتْراً سَتَرْتَهُ عَلى رُؤُسِ الاَْشْهادِ، یَوْمَ تَبْلُو اَخْبارَ
و در آن روز كه خبرها (و گزارش ها) درباره بندگانت را به نقد مى كشى، پرده اى كه بر گناه ما انداخته اى را در برابر مردم بر ندارى،
عِبادِكَ، اِنَّكَ رَحیمٌ بِمَنْ دَعاكَ، وَ مُسْتَجیبٌ لِمَنْ ناداكَ.(1)
به یقین تو نسبت به كسى كه تو را مى خواند مهربانى و به نداى آن كس كه تو را مى خواند پاسخ مى دهى.

1. صحیفه سجادیه، دعاى 11 .



برچسب ها :
دعای حسن عاقبت ,  امام سجاد علیه السلام ,  صحیفه سجادیه , 

آثار مکتوب بر جای مانده از امام سجاد علیه السلام

علی بن حسین بن علی علیهم السلام چهارمین امام شیعیان، در سال 38 هجری قمری، روز پنجم شعبان دیده به جهان گشود . نام مادرش شهربانو، «شهر بانویه‏» «شاه زنان‏» و ... ، و مشهورترین القاب آن حضرت «زین العابدین‏» و «سجاد» می‏باشد .
دوران کودکی را در مدینه سپری کرد، و مدت دو سال از امامت جدش، امیرمؤمنان علیه السلام و ده سال از امامت عمویش، امام حسن مجتبی علیه السلام و ده سال از امامت پدر بزرگوارش، امام حسین علیه السلام را درک نمود .


در محرم سال 61 هجری قمری در جریان قیام امام حسین علیه السلام، در سرزمین کربلا حضور داشت و پس از آن فاجعه دردناک به امامت رسید و با توجه به وضعیت زمان و اختناق حاکم در آن دوران، اقدام به یک سلسله برنامه‏های ارشادی و فرهنگی و مبارزات غیرمستقیم نمود، بدون آنکه حساسیت‏ حکومت ها را برانگیزد.
دوران امام سجاد علیه السلام، با توجه به برنامه‏ های پیش گفته حضرت، طلیعه درخشش فرهنگ تشیع شمرده می‏شود و حدیث و دعا رونقی دیگر می‏یابد .
در این دوره، آثار مکتوب بر جای مانده از امام سجاد علیه السلام بسیار است .
در شمارش نوشته ‏های به‏ جا مانده از این امام همام به کتبی بر می‏خوریم که برخی از آنها از این قرار است:

 1. صحیفه سجادیه;
معروف است که «صحیفه سجادیه‏» پس از قرآن و نهج البلاغه بزرگ‏ترین گنجینه گرانبهای حقایق و معارف الهی به شمار می‏رود و به نقل شیخ آقا بزرگ تهرانی به آن «اخت القرآن‏»: خواهر قرآن، «انجیل اهل بیت‏» ، «زبور آل محمد» و «صحیفه کامله‏» نیز گفته می‏شود
2 . مناسک الحج:
یکی دیگر از کتب آن حضرت است که فرزندان آن حضرت این کتاب را نقل کرده ‏اند و در بغداد نیز به چاپ رسیده است .
3 . رساله حقوق: از دیگر آثار  آن حضرت که جامع آداب سلوک فردی و اجتماعی است و محور شرح و بسط زیادی قرار گرفته است، رساله حقوق آن حضرت است .
4 . الجامع فی الفقه: عنوان یکی دیگر از آثار آن حضرت است که ابوحمزه ثمالی نقل کرده است .
5 . صحیفة الزهد: کتاب دیگری است که توسط ابوحمزه ثمالی نقل شده است . 
6 . کتاب دیگری که توسط داود بن عیسی از آن حضرت نقل شده، کتاب حدیثی است که امام سجاد علیه السلام آن را گردآوری نموده است .
مقابله با انحطاط در جامعه در قالب دعا
هر چه از حاکمیت‏ خلفای بنی امیه می‏گذشت، انحطاط جامعه بیشتر می‏شد و اهل بیت علیهم السلام که کفو قرآن بودند، مورد بی‏توجهی و بی‏مهری بیشتری قرار می‏گرفتند . آنان بر منبرها لعن می‏شدند و حکام بنی امیه مورد ستایش قرار می‏گرفتند . کار به جایی رسیده بود که در جامعه‏ای که جهاد و شهادت و علم و تقوا ارزش بود، خنیاگران و آوازه ‏خوان‏ها ارزش پیدا کردند، چنان که یکی از آوازه خوان‏ های مشهور زن، وقتی وارد مکه شد، آن چنان مورد استقبال قرار گرفت که در مورد هیچ مفتی و فقیه و محدثی سابقه نداشت .
در چنین جامعه‏ای و با در نظر گرفتن محدودیت و فشار سیاسی، امام سجاد علیه السلام دعا و نیایش را به عنوان راه کاری مناسب برای مقابله با چنین وضعیتی انتخاب نمود و با این روش حکیمانه، جامعه‏ ای را که در حالت رکود اخلاقی بود، تحرکی دوباره بخشید و نور ایمان را در دل‏های تیره و تار آنان زنده کرد . امام علیه السلام در این دعاها گذشته از مسائل اعتقادی و اخلاقی، به دو جنبه خاص توجه و اهتمام ویژه می‏ورزید:
الف: امامت: امام سجاد علیه السلام در بسیاری از ادعیه، به حق مسلم اهل بیت علیهم السلام که توسط بنی امیه غصب شده بود، تصریح می‏نمودند تا از این طریق مردم را از این موضوع آگاه سازند که حاکمان و جانشینان واقعی پیامبر صلی الله علیه و آله چه کسانی هستند . آن حضرت در فرازی از صحیفه سجادیه می‏فرمایند: «اللهم ان هذا المقام لخلفائک واصفیائک وموضع امنائک فی الدرجة الرفیعة التی اختصصتهم بها قد ابتزوها . . . حتی عاد صفوتک وخلفائک مغلوبین مقهورین مبتزین (37); خداوندا! مقام خلافت‏برای خلفای توست و برگزیدگان از خلقت و جایگاه امانت‏های تو در درجات عالیه که تو آن مقام را به آن‏ها اختصاص دادی، ولی دیگران از آن‏ها گرفتند . . . تا جایی که برگزیدگان و خلفای تو در مقابل ستم ستمکاران، مغلوب و مقهور شده و حقشان از بین رفته است .»

ب) بیان فضیلت اهل بیت علیهم السلام:
آن حضرت در مقابل تبلیغات سوء دستگاه حاکم بر ضد اهل بیت علیهم السلام در موارد متعددی، صلوات بر محمد صلی الله علیه و آله و آل او را با دیگر ادعیه، همراه می‏ساختند، تا از این طریق، علاوه بر این که اهل بیت علیهم السلام را جانشینان واقعی پیامبر صلی الله علیه و آله معرفی کنند، فضائل و مقام و منزلت والای آنان را نیز بیان نمایند . ایشان در ضمن یکی از ادعیه می‏فرمایند: «وصل علی محمد و آله الطیبین الطاهرین الاخیار الانجبین ; خداوندا! درود رست‏بر محمد صلی الله علیه و آله و آل او که انسان‏های نیکو سرشت و پاکیزه و بزرگوار و نجیب هستند .»



برچسب ها :
امام سجاد علیه السلام ,  صحیفه سجادیّه , 


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات