تبلیغات
دعا و نیایش - مطالب دعاهای مشهور
درباره

اینجا وبلاگی است باهدف گردآوری ادعیه و اذکار رسیده از ائمه معصومین علیهم السلام تا با واسطه قرار دادن آنان و بهره بردن از کلام الهی، اتصال خود را به صراط مستقیم و درگاه خداوند در همه لحظات حتی در سختیها از دست ندهیم.
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
جستجو
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
ختم صلوات

لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ

حجاب خون بهای شهیدان

پایگاه سربازان گمنام امام زمان(عج)


تیم سایبری پلارک

 نیایش

لوگوی دوستان
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
کاربردی
ابر برچسب ها
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :

شیخ کفعمی ازحضرت سجاد و ایشان از سیدالشهدا و ایشان از امیرالمؤمنین علیهم السلام روایت کرده است:
رسول الله صلی الله علیه و آله در یکی از جنگها زره سنگینی پوشیده بود که بر وجود شریفشان سنگینی می نمود. در این حال جبرئیل امین بر آن حضرت فرود آمد و گفت:
«یا محمد! پروردگارت سلام می رساند و می فرماید این زره را بکن و این دعای عظیم الشأن را بخوان که امانی است برای تو و امت تو از بلاها و شدتها... و هرکه این دعا را با نیت خالص در روز اول ماه مبارک رمضان بخواند، خالق هفتاد عالم، هفتاد هزار فرشته بیافریند که تسبیح و تقدیس خدای خود کنند و ثوابش برای او باشد... و هرکه این دعا را در ماه مبارک رمضان سه مرنبه بخواند خداوند آمرزنده بدن او را بر آتش جهنّم حرام گرداند.
 حسین علیه السلام فرمود: پدرم مرا وصیت کرد این دعا را محافظت کنم و بر کفنش بنویسم و به کسان خود بیاموزم و بر خواندنش تشویق کنم.



برچسب ها :
دعای اول رمضان ,  جوشن کبیر در اول رمضان ,  دعای جوشن کبیر , 

مناجات المحبّین (دوستداران خدا) از امام سجاد علیه السلام

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

اِلـهى مَنْ ذَا الَّذى ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرامَ مِنْكَ بَدَلاً، وَمَنْ ذَا الَّذى آنَسَ بِقُرْبِكَ فَابْتَغى عَنْكَ حِوَلاً، اِلهى فَاجْعَلْنا مِمَّنِ اصْطَفَیْتَهُ لِقُرْبِكَ وَ وِلایَتِكَ، وَاَخْلَصْتَهُ لِوُدِّكَ وَمَحَبَّتِكَ، وَشَوَّقْتَهُ اِلى لِقآئِكَ، وَرَضَّیْتَهُ بِقَضآئِكَ، وَمَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ اِلى وَجْهِكَ، وَحَبَوْتَهُ بِرِضاكَ، وَاَعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِكَ وَقِلاكَ،وَبَوَّاْتَهُ مَقْعَدَ الصِّدْقِ فى جِوارِكَ، وَخَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ، وَ اَهَّلْتَهُ لِعِبادَتِكَ، وَهَیَّمْتَ قَلْبَهُ لاِِرادَتِكَ، وَاجْتَبَیْتَهُ لِمُشاهَدَتِكَ، وَاَخْلَیْتَ وَجْهَهُ لَكَ، وَفَرَّغْتَ فُؤادَهُ لِحُبِّكَ، وَرَغَّبْتَهُ فیما عِنْدَكَ، وَاَلْهَمْتَهُ ذِكْرَكَ، وَاَوْزَعْتَهُ شُكْرَكَ، وَشَغَلْتَهُ بِطاعَتِكَ، وَصَیَّرْتَهُ مِنْ صالِحى بَرِیَّتِكَ، وَاخْتَرْتَهُ لِمُناجاتِكَ، وَقَطَعْتَ عَنْهُ كُلَّ شَىْء یَقْطَعُهُ عَنْكَ، اَللّهُمَّ اجْعَلْنا مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الاِْرْتِیاحُ اِلَیْكَ وَالْحَنینُ، وَ دَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَالاَْنینُ، جِباهُهُمْ ساجِدَةٌ لِعَظَمَتِكَ، وَعُیُونُهُمْ ساهِرَةٌ فى خِدْمَتِكَ، وَدُمُوعُهُمْ سآئِلَةٌ مِنْ خَشْیَتِكَ، وَقُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِكَ، وَاَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهابَتِكَ، یا مَنْ اَنْوارُ قُدْسِهِ لاَِبْصارِ مُحِبّیهِ رآئِقَةٌ، وَسُبُحاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عارِفیهِ شآئِفَةٌ، یا مُنى قُلُوبِ الْمُشْتاقینَ، وَیا غایَةَ امالِ الْمُحِبّینَ، اَسْئَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ یُحِبُّكَ، وَحُبَّ كُلِّ عَمَل یُوصِلُنى اِلى قُرْبِكَ، وَاَنْ تَجْعَلَكَ اِلَیْكَ ذائِداً عَنْ عِصْیانِكَ، وَامْنُنْ بِالنَّظَرِ اِلَیْكَ عَلَىَّ، وَانْظُرْ بِعَیْنِ الْوُدِّ اَحَبَّ اِلَىَّ مِمّا سِواكَ، وَاَنْ تَجْعَلَ حُبّى اِیّاكَ قآئِداً اِلى رِضْوانِكَ، وَشَوْقى وَالْعَطْفِ اِلَىَّ، وَ لاتَصْرِفْ عَنّى وَجْهَكَ، وَاجْعَلْنى مِنْ اَهْلِ الاِْسْعادِ وَالْحِظْوَةِ عِنْدَكَ، یا مُجیبُ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

خدایا كیست كه شیرینى محبت تو را چشیده باشد و جز تو آهنگ دیگرى را بكند و كیست كه به مقام قرب تو انس گرفته باشد و درصدد روگرداندن از تو باشد خدایا قرار ده ما را از زمره كسانى كه براى قرب و دوستیت برگزیده اى و براى عشق و محبتت خالصش گردانده و به دیدارت شایقش كرده و به قضا و قدرت راضیش ساخته و به دیدن رویت به او نعمت بخشیده و به خشنودى خویش مخصوصش گردانده و از غم هجران و فراقت پناهش داده و در جایگاه راستى در جوار خویش جایش داده و به معرفت خویش مخصوصش كرده و براى پرستش و عبادتت او را لایق كردى و در ارادت خویش شیدایش كردى و براى مشاهده جمالت برگزیدى و رویش را براى خودت خالى كردى و دلش را براى محبّتت فارغ كردى و بدانچه نزد توست راغبش كردى و ذكر خویش را بدو الهام كردى و سپاسگزاریت را بدو نصیب كردى و به طاعت خود سرگرمش ساختى و او را از بندگان شایسته ات گرداندی و براى مناجات خود انتخابش كردى و بریدى از او هر چه را كه موجب بریدنش از تو گردد خدایا قرار ده ما را از كسانى كه شیوشان در زندگى شادى با تو و زارى به درگاه توست و روزگارشان آه و ناله است پیشانیهاشان در برابر عظمتت به خاك افتاده و دیدگانشان در خدمتت یكسره بیدار است و سرشكشان از ترس تو ریزان و دلهاشان به محبّتت آویزان و قلبهاشان از هیبتت از جا كنده شده است اى كه انوار قدسش براى دیدگان دوستانش در كمال درخشندگى است و پرتوافكنیهاى جمالش براى قلوب عارفان زداینده (چركیها) است اى آرمان دل مشتاقان و اى منتهاى آرزوى دوستان از تو خواهم دوستى خودتو دوستى دوستدارانت و دوستى هر عملى كه مرا به قرب تو واصل گرداند و تو را در پیش من محبوبتر از ماسواى تو قرار دهد و از تو خواهم كه دوستیم را نسبت به تو جلو دارم قرار دهى تا مرا به رضوانت بكشاند و اشتیاقم را بسویت چنان كنى كه بازدارنده از نافرمانیت باشد و بر من منت نِه به این كه بر من توجهى فرمایى و با دیده دوستى و عطوفت بر من بنگرى ورو از من مگردانىو مرا از جمله سعادتمندان وبهره مندان نزد خودقرار دهى اى پاسخ دهنده اى مهربانترین مهربانان.

1. بحارالانوار، جلد 91، صفحه 148.

مفاتیح نوین آیت الله مکارم شیرازی




برچسب ها :
مناجات ,  مناجات المحبّین ,  مفاتیح نوین , 

این دعا را كه مختصرترین دعا از دعاهاى سحر است،و در كتاب اقبال، صفحه 82 و بحارالانوار، جلد 95، صفحه 100  آمده در سحرها خوانده شود:

یَا مَفْزَعِی عِنْدَ كُرْبَتِی وَ یَا غَوْثِی عِنْدَ شِدَّتِی إِلَیْكَ فَزِعْتُ وَ بِكَ اسْتَغَثْتُ وَ بِكَ لُذْتُ لا أَلُوذُ بِسِوَاكَ وَ لا أَطْلُبُ الْفَرَجَ إِلا مِنْكَ فَأَغِثْنِی وَ فَرِّجْ عَنِّی یَا مَنْ یَقْبَلُ الْیَسِیرَ وَ یَعْفُو عَنِ الْكَثِیرِ اقْبَلْ مِنِّی الْیَسِیرَ وَ اعْفُ عَنِّی الْكَثِیرَ إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ إِیمَانا تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِی وَ یَقِینا حَتَّى أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ یُصِیبَنِی إِلا مَا كَتَبْتَ لِی وَ رَضِّنِی مِنَ الْعَیْشِ بِمَا قَسَمْتَ لِی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یَا عُدَّتِی فِی كُرْبَتِی وَ یَا صَاحِبِی فِی شِدَّتِی وَ یَا وَلِیِّی فِی نِعْمَتِی وَ یَا غَایَتِی فِی رَغْبَتِی أَنْتَ السَّاتِرُ عَوْرَتِی وَ الْآمِنُ رَوْعَتِی وَ الْمُقِیلُ عَثْرَتِی فَاغْفِرْ لِی خَطِیئَتِی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ..

اى پناهگاهم در غم و اندوه،اى دادرسم در دشواریها،به تو پناه آوردم و از تو دادخواهى نمودم،و پناه‏جوى‏ تو شدم،و به دیگرى پناه نمى‏برم،و گشایش در كارم را جز از تو نخواهم،پس به فریادم رس،و در كارم گشایش ده،اى كه عمل اندك‏ را مى‏پذیرى،و از گناه بسیار در مى‏گذرى،عبادت اندك را از من بپذیر،و گناه بسیار را از من درگذر،زیرا تو آمرزنده مهربانى. خدایا از تو ایمانى مى‏خواهم كه دلم با آن همراه باشد،و باورى مى‏جویم كه بدانم هرگز چیزى به من نمى‏رسد،جز آنچه تو برایم نوشتى‏ مرا از زندگى به آنچه نصیبم فرمودى خشنود ساز،اى مهربان‏ترین مهربانان،اى توشه‏ام در غم و اندوه،اى همراهم در سختیها،اى سرپرستم در نعمتها،و اى هدف میل و رغبتم،تو پوشاننده زشتى من،و ایمنى‏بخش‏ هراس من،و درگذرنده لغزش منى،خطایم را بیامرز،اى مهربان‏ترین مهربانان.

 




برچسب ها :
دعای سحر ,  سحر ,  رمضان ,  دعای مختصر در سحر ,  کتاب اقبال , 

شرح دعای کمیل                                         

حجة الاسلام والمسلمین حسین انصاریان
                                                            

کمیل بن زیاد نخعی از اصحاب خاص و شیعیان راستین امیرمؤمنان و فرزندش امام حسن مجتبی (علیهماالسلام) به شمار می رود که دعای معروف کمیل را امام علی (علیه السلام) بر او انشاء فرموده این دعا را شیخ طوسی که از بزرگان عالمان شیعه است و دو کتاب از کتاب های چهارگانه معتبر فقهی شیعه از آن او است، در کتاب مصباح المتهجد که از منابع معتبر و قدیمی است آن را نقل نموده و صاحب مفاتیح الجنان نیز آن را از همین کتاب نقل می کند. توصیه شده است، این دعا را در شب نیمه شعبان و هر جمعه برای آمرزش گناهان و ... می خوانند.

گفتنی است که این دعا سرشار از مضامین بلند عرفانی و اخلاقی است و در آن چیزی که با اعتقادات دینی تمام فرق اسلامی در تضاد باشد وجود ندارد، تا به دنبال تأیید برای آن باشیم. به همین دلیل حتی وهابی های عربستان که در این گونه مسائل بسیار سخت گیرند، مانع برگزاری علنی این دعا نمی شوند.

امیرالمؤمنین علیه السلام کمیل را یکی از ده نفر یاران مورد اطمینانش به حساب آورده است.

کمیل از بهترین شیعیان و عاشقان ، و محبان ، و علاقه مندان به امیرالمؤمنین علیه السلام بوده است.

مسائل و سفارشات و وصایایی که امیرالمؤمنین به کمیل داشته از ایمان عظیم و معرفت فوق العاده کمیل حکایت دارد.

حتی اهل سنت، کمیل را در همه امور مورد اطمینان معرفی کرده اند. عرفا و صاحبدلان، و اهل سیر و سلوک، و مشتاقان لقای محبوب کمیل را صاحب سر امیرالمؤمنین، و خزینه معارف معنوی مولی الموحدین می شناسند.

کمیل هیجده سال روزگار نورانی، و عصر بابرکت پیامبر بزرگ اسلام را دریافت و از انوار ملکوتی مقام نبوت بهره مند شد.

کمیل انسانی بزرگوار، و موجودی شریف و پاک است، که به خاطر لیاقتش به دست حجاج بن یوسف ثقفی به شرف شهادت نایل آمد، شهادتی که محبوبش علی علیه السلام از وقوعش به او خبر داد.

و سر او رادر حالی که در آستانه سن نود سالگی قرار داشت ، از بدن جدا کردند، اکنون مرقد مطهر او در منطقه ثویه بین نجف و کوفه معروف خاص و عام، و زیارتگاه اهل دل است..

دعای کمیل

عارفان عاشق، و عاشقان عارف ، جایگاه دعای کمیل را در میان همه دعاها چون جایگاه انسان در میان همه موجودات می دانند، یعنی چنانکه انسان را اشرف خلایق به حساب می آورند، دعای کمیل را اشرف دعاها می شمارند و از آن تعبیر به انسان الادعیه می کنند.

مجلسی بزرگوار در کتاب «زادالمعاد» ، به نقل از کتاب «اقبال » سید بن طاوس می نویسد: کمیل گفته: روزی در شهر بصره خدمت مولایم علی علیه السلام نشسته بودم، سخن از شب پانزدهم شعبان به میان آمد، حضرت فرمود: هر که آن شب را به عبادت زنده بدارد، و دعای حضرت خضر را بخواند یقینا دعایش مستجاب می شود، وقتی حضرت به منزل بازگشت، خدمتش مشرف شدم، چون مرا دید فرمود: برای چه کاری آمده ای؟ گفتم به طلب دعای خضر به حضورت آمده ام. فرمود: بنشین، سپس به من خطاب کرد: ای کمیل هنگامی که این دعا را حفظ کنی در هر شب جمعه یا ماهی یکبار، یا سالی یکبار، یا به عمر یکبار بخوان، خواندن این دعا تو را از شر دشمنان کفایت می کند، یاری می شوی، روزیت می دهند، و گناهانت آمرزیده می شود..

ای کمیل طول مصاحبت و خدمتت سبب شد که تو را به چنین نعمت و کرامتی سرافراز کنم، سپس فرمود بنویس و دعا را به من تلقین فرمود.

اسلام کوئست نت

پایگاه اطلاع رسانی حوزه




برچسب ها :
دعای کمیل ,  شرح دعای کمیل ,  شرح حسین انصاریان بر دعای کمیل ,  شب نیمه شعبان ,  خواندن دعای کمیل در شب نیمه شعبان ,  کمیل بن زیاد نخعی , 

-دعای عهد


از حضرت صادق علیه السلام منقول است كه: هر كه چهل صباح این [دعا]عهد را بخواند از یاوران قائم ما باشد و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد خدا او را از قبر بیرون آورد كه در خدمت آن حضرت باشد و حق تعالى به هر كلمه هزار حسنه او را كرامت فرماید و هزار گناه از او محو كند.1

  • 1. كلیات مفاتیح الجنان‏،نویسنده:شیخ عباس قمى،ناشر: اسوه‏ ،ص: 539



برچسب ها :
دعای عهد ,  حضرت مهدی علیه السلام ,  چهل صبح , 

آثار و برکات دعای پرفضیلت یستشیر

«سیّد بن طاووس» در «مهج الدّعوات» از امام امیرالمؤمنین(علیه السلام) نقل كرده است كه آن حضرت فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) این دعا را به من آموخت و فرمانم داد كه در دشوارى و آسودگى این دعا را بخوانم و به جانشین خود نیز بیاموزم و تا زمانى كه زنده ام آن را ترك نكنم و آن را هر صبح و شام بخوانم، زیرا این دعا گنجى از گنج هاى عرش الهى است.

 در پى اصرار فراوان ابىّ بن كعب انصارى براى بیان پاداش این دعا، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) برخى از پاداش هاى مادّى و معنوى آن را ذكر كرد، از جمله آن كه: هر كس این دعا را بخواند خداوند گناهانش را مى آمرزد، سكینه و آرامش بر او فرو مى فرستد و رحمت الهى، وى را فرا مى گیرد.

همچنین آثار و خواصّ جالبى را درباره این دعا، پیامبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) براى جناب سلمان فارسى بیان كرده است:

اول: کسی که این دعا را بخواند خیر و برکت بر او می بارد و او را انوار آرامش و رحمت می پوشاند و برای این دعا انتهایی جز عرش خدا نیست

دوم: هر کس سه نوبت این دعا را بخواند خداوند هر حاجت خیری که داشته باشد در دنیا و آخرت برآورده گرداند

سوم: خدای تبارک و تعالی او را از عذاب قبر برهاند

چهارم: تنگی سینه او را برطرف نموده و به او شرح صدر عطا فرماید

پنجم: چون روز قیامت فرا رسد، خواننده این دعا سوار بر شتری تندرو و سفید مزین و آراسته به مروارید نزد حق برخیزد، و خداوند می فرماید همه کرامتها را به او بدهید، و گوید: بنده ام در هر جای بهشت که خواهی ساکن شو

ششم: اگر زنی زایمان بر او مشکل شده باشد و این دعا بر او خوانده شود خداوند زایمان او را آسان گرداند.

هفتم: اگر بر شخصی که عاق والدین شده بخواند همانا خداوند امور آن را اصلاح کند.

هشتم: هر کس در هنگام خواب بخواند و بخوابد حتی اگر خوب نخوانده باشد. ولی به امید ثواب باشد، خداوند به هر حرفی از این دعا هزار فرشته کروبی که روی‌شان نورانی تر باشد از آفتاب و ماه شب چهاره بر او بفرستد.

نهم: هر گنه کاری که مرتکب کبائر شده باشد و قبل از مردن این دعا را بخواند شب بمیرد یا روز همچون شهید از دنیا رفته و اگر موفق به توبه نشده باشد خدا به کرم و عفوش او را بیامرزد.

مفاتیح نوین ، آیت الله مکارم شیرازی

نیک صالحی


برچسب ها :
آثار دعا ,  آثار دعای یستشیر ,  برکات دعای یستشیر ,  دعای پرفضیلت یستشیر ,  مفاتیح نوین , 

--

غدیر در ادعیه و زیارات

.1  غدیر در دعاى ندبه: امامت پایان نبوت

«
فلما انقضت أیامه أقام ولیه على بن أبی طالب صلواتك علیهما و آلهما هادیا إذ كان هو المنذر و لكل قوم هاد، فقال و الملأ أمامه: من كنت مولاه فعلی مولاه، أللهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصر من نصره و اخذل من خذله»؛
آنگاه كه دوران رسالت پیامبر (صلى الله علیه و آله) سر آمد ولىّ خود على بن ابى طالب (علیه السلام) را به عنوان هدایتگر مردم منصوب نمود، چرا كه او ترساننده مردم بود و هر قومى هدایتگرى مى خواهد. لذا در حالی كه مردم در برابر او بودند فرمود: «هر كس من صاحب اختیار او هستم على صاحب اختیار اوست. خدایا دوست بدار هر كس او را دوست بدارد و دشمن بدار هر كس او را دشمن بدارد و یارى كن هر كس او را یارى كند و خوار كن هر كس او را خوار كند.

. 2 غدیر در دعاى عدیله: ایمان به صاحب غدیر

"
آمنا بوصیه الذی نصبه یوم الغدیر و أشار بقوله «هذا علی» إلیه"؛
ما ایمان مى آوریم به جانشین پیامبر (صلى الله علیه و آله) كه او را در روز غدیر منصوب كرد و با كلمه «این على» به او اشاره كرد.

3.زیارت غدیر از امام هادی علیه السلام

 امام هادى علیه السلام در سالى كه معتصم عباسى آن حضرت را از مدینه به سامرا تبعید كرد ـ در روز غدیر به نجف آمدند و در حرم جدشان امیرالمؤمنین (علیه السلام) حضور یافتند و زیارت مفصلى خطاب به آن حضرت انشا فرمودند. این زیارت دوره كامل عقاید شیعه درباره ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) و فضایل و سوابق و محنت هاى آن حضرت را بیان مى كند.

امام ابوالحسن الهادی علیه‏السلام در زیارت غدیریه خود درباره جدش امام امیرالمؤمنین علیه‏السلام، فرموده است که آن حضرت نخستین کسی است که اسلام آورد و به خداوند مؤمن و معتقد شد و دعوت پیامبر خدا را لبیک گفت،و در زیارتنامه خود، خوابیدن حضرت علی علیه‏السلام در بستر پیامبر - صلی الله علیه و آله - را مطرح کرده است پس امام علیه‏السلام نخستین فدایی در اسلام است،

دیگرصفات برجسته امیرالمؤمنین علیه السلام که در زیارت غدیر آمده

1- مخالفت با هوای نفس است که هیچ چیزی را علی علیه‏السلام بر اطاعت و رضای خدا مقدم نداشت.
-2
ملازمت آن حضرت با تقوا و پرهیزگاری،.
3
- فروخوردن خشم.
-4
 گذشت و چشم پوشی از ستمگران و متجاوزان به حقش.
5
- خشم گرفتن او بر تبهکاران و بیدینان.
 -6
خودداری امام از حق خلافت خویش، که انگیزه این خویشتنداری ترس و ناتوانی نبود، بلکه تنها مصالح عالیه اسلام بود و بس.

این زیارتنامه مشتمل بر بیان جریان غدیر است که مسلمانان در آن جا با امام امیرالمؤمنین علیه‏السلام به عنوان خلیفه و امام ایشان بیعت کردند،امام هادی علیه‏السلام در زیارت خود به آن مصائب و شدایدی که جدش امام امیرالمؤمنین علیه‏السلام گرفتار شده بود اشاره کرده رنج و محنت ایشان در روز جنگ صفین، که به مکر و حیله قرآنها را بر سر نیزه بلند کردند و مردم را به شک و تردید واداشتند، و جنگ نهروان که آشوبها و گرفتاریهای بسیاری برای مسلمانان در پی داشت.

--



www.ahlebayt.ir

www.askdin.com




برچسب ها :
غدیر ,  غدیر در دعاها ,  غدیر در زیارت ,  غدیر و ائمه علیهم السلام ,  غدیر و امام هادی علیه السلام , 

بخشی از دعای توبه از صحیفه سجادیّه

اَللّهُمَّ اِنّى اَتُوبُ اِلَیْكَ فى مَقامى هذا مِنْ كَبائِرِ ذُنُوبى وَ صَغائِرها، وَ بَواطِنِ سَیِّئاتى وَ ظَواهِرِها، وَ سَوالِفِ زَلاّتى

خدایا من در این جایگاهم بدرگاهت توبه كنم از گناهان

كبیره و صغیره ام و از بدى هاى پوشیده و آشكارم و از لغزش هاى گذشته

وَحَوادِثِها، تَوْبَةَ مَنْ لایُحَدِّثُ نَفْسَهُ بِمَعْصِیَة، وَلایُضْمِرُ اَنْ یَعُودَ فى خَطیئَة،

و تازه ام توبه كسى كه به خود تلقین نكند تجدید گناهى را و در دل نگیرد كه دوباره به

وَقَدْ قُلْتَ یا اِلهى فى مُحْكَمِ كِتابِكَ، اِنَّكَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِكَ،

خطایى بازگردد و تو اى خداى من در كتاب محكمت فرمودى كه توبه را از بندگانت مى پذیرى

وَ تَعْفُو عَنِ السَّیِّئاتِ، وَ تُحِبُّ التَّوّابینَ، فَاقْبَلْ تَوْبَتى كَما وَعَدْتَ،

و از بدى ها مى گذرى و دوست دارى توبه كاران را پس چنانچه وعده فرمودى توبه ام بپذیر

وَاعْفُ عَنْ سَیِّئاتى كَما ضَمِنْتَ، وَ اَوْجِبْ لى مَحَبَّتَكَ كَما شَرَطْتَ،

و از بدى هایم درگذر چنانچه ضمانت كردى و مقرّر دار برایم دوستیت را چنانچه

وَ لَكَ یا رَبِّ شَرْطى اَلاَّ اَعُودَ فى مَكْرُوهِكَ، وَ ضَمانى اَلاَّ اَرْجِعَ فى مَذْمُومِكَ،

شرط فرمودى و من با تو شرط مى كنم كه در كار ناپسند تو بازنگردم و ضمانت كنم كه بازنگردم

وَ عَهْدى اَنْ اَهْجُرَ جَمیعَ مَعاصیكَ، اَللّهُمَّ اِنَّكَ اَعْلَمُ بِما عَمِلْتُ،

در امر نكوهیده ات و تعهد كنم كه ترك كنم تمام نافرمانیهایت را خدایا تو داناترى

فَاغْفِرْلى ما عَلِمْتَ، وَ اصْرِفْنى بِقُدْرَتِكَ اِلى ما اَحْبَبْتَ،،

بدانچه كرده ام بیامرز گناهانى را كه از من دانى و بگردانم به نیرویت بدانچه دوست دارى

اَللّهُمَّ وَ اِنَّهُ لا وَفآءَ لى بِالتَّوْبَةِ اِلاَّ بِعِصْمَتِكَ، وَ لاَ اسْتِمْساكَ بى عَنِ الْخَطایا اِلاَّ عَنْ قُوَّتِكَ، فَاجْعَلْ تَوْبَتى هذِهِ تَوْبَةً لا اَحْتاجُ بَعْدَها اِلى تَوْبَة،

خدایا جز به نگهدارى تو نتوانم به توبه ام وفا كنم و جز به نیروى تو نتوانم خود

را از خطا نگهدارم و این توبه ام را چنان كن كه محتاج نباشم دوباره توبه كنم،

تَوْبَةً مُوجِبَةً لِمَحْوِما سَلَفَ، وَالسَّلامَةِ فیما بَقِىَ،

توبه اى كه سبب شود گناهان گذشته ام محو گردد و در آینده نیز آلوده نگردم.




برچسب ها :
توبه ,  امام زین العابدین علیه السلام ,  صحیفه سجادیه ,  دعای توبه ,  توبه و استغفار , 

ابوحمزه ثمالی کیست؟

با پایان‌یافتن شب‌های نورانی قدر، ماه مبارک رمضان نیز به پایان نزدیک می‌شود و فرصت اندکی برای نجوای «إِلَهِی لا تُؤَدِّبْنِی بِعُقُوبَتِکَ وَ لا تَمْکُرْ بِی فِی حِیلَتِکَ...» باقی مانده است. دعایی که در مشهورترین کتاب ادعیه شیخ طوسی یعنی «مصباح المتهج‍ّد و سلاح المتعب‍ّد» آمده و نقل شده است امام زین‌ العابدین (ع) در ماه رمضان‏ پس از اقامه نماز شب ، این دعا را قرائت می‌کردند. این دعا به روایت شیخ ابومحمد هارون‌ بن موسی از حسن‌ بن محبوب زراد از «ابوحمزه ثمالی» از امام سجاد (ع) باقی است. اما ابوحمزه ثمالی کیست؟

در جلد نخست دانشنامه امام رضا (ع) آمده است: ابوحمزه ثابت بن ابی‌صفیه (دینار)، از شخصیت‌های برجسته و مورد احترام شیعه، به حکم انتسابش به تیره ثماله یا اسکان در منطقه ثماله، به لقب «ثمالی» معروف شده و مورد مدح امام رضا (ع) قرار گرفته است. برابر قول مشهور، وی از اصحاب و راویان چهار تن از معصومان، امام سجاد، امام باقر، امام صادق و امام کاظم(ع) بود. او امام رضا (ع) را درک نکرد و طبعاً راوی حدیثی از آن حضرت نیست، اما به اعتبار موقعیتی که در عالم تشیع داشته، مورد مدح و تمجید آن حضرت قرار گرفته و این ستایش در بسیاری از کتب رجالی شیعه انعکاس یافته است.
امام رضا (ع) درباره او فرمود‌ه‌اند: ابوحمزه در زمان خویش مثل سلمان یا لقمان در زمان خود بود، بدان سبب که به چهار تن از ما، یعنی علی‌ بن حسین، محمد بن علی، جعفر بن محمد و در برهه‌ای موسی‌ بن جعفر خدمت کرده و با چهار تن از ما رفت و آمد داشته است.

مؤسسه جهانی سبطین علیهما السلام




برچسب ها :
امام سجاد علیه السلام ,  ابوحمزه ثمالی ,  دعای ابوحمزه ثمالی , 

1


اَللّـهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ، وَقَتَلَةَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ عَلَیْهِمُ السَّلامُ، وَقَتَلَةَ اَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّكَ، اَللّهُمَّ الْعَنْ اَعْدآءَ آلِ مُحَمَّد وَقَتَلَتَهُمْ، وَزِدْهُمْ عَذاباً فَوْقَ الْعَذابِ، وَهَواناً فَوْقَ هَوان، وَذُلاّ فَوْقَ ذُلٍّ، وَخِزْیاًفَوْقَ خِزْى، اَللّـهُمَّ دُعَّهُمْ اِلَى النّارِ دَعّاً، وَاَرْكِسْهُمْ فى اَلیمِ عَذابِكَ رَكْساً، وَاحْشُرْهُمْ وَاَتْباعَهُمْ اِلى جَهَنَّمَ زُمَراً.

خدایا لعنت كن كُشندگان امیر مؤمنان را و كشندگان حسن و حسین علیهم السلام را و كشندگان خاندان پیامبرت را خدایا لعنت كن دشمنان آل محمّد و كشندگانشان را و بیفزا بر آنها عذابى روى عذابى و خوارى بر روى خوارى و زبونى بر روى زبونى و رسوایى بر روی رسوایى خدایا بیفكن آنها را بدوزخ به سختى و سرنگونشان كن در عذاب دردناك یك باره و آنان را با پیروانشان گروه گروه بسوى جهنم محشور فرما.


بخش پایانی زیارت امام رضا علیه السلام

 مفاتیح نوین /آیت الله مکارم شیرازی





برچسب ها :
لعن قاتلین ائمه اطهار ,  ائمه علیهم السلام ,  زیارت امام رضا علیه السلام , 

دعا برای پدر و مادر با بیان امام سجاد علیه السلام

بسم الله الرحمن الرحیم

خدایا مرا چنان کن که از والدینم همچون از پادشاه ستمکار بترسم، و همچون مادر مهربان درباره ایشان خوش رفتاری کنم. فرمانبرداری و نیکوکاری درباره ایشان را در نظرم از لذت خواب در چشم خواب آلوده لذیذتر، و در کام دلم از شربت گوارا در مذاق تشنه گواراتر ساز. تا آرزوی ایشان را بر آرزوی خود ترجیح دهم و خشنودی‌شان را بر خوشنودی خود بگزینم، و نیکوئی ایشان را درباره خود هر چند کم باشد افزون بینم و نیکوئی خویش را درباره ایشان گر چه بسیار باشد کم شمارم.


خدایا هر آزار که از من به ایشان رسیده یا هر مکروه که از من به ایشان پیوسته، یا هر حقی که در مقام ایشان از طرف من تضییع شده، پس آن را وسیله ریختن از گناهان و بلندی درجات و فزونی حسنات ایشان قرار ده.
ای کسی که بدیها را به چندین برابرش از خوبیها تبدیل می‌کنی.

خدایا هر تندروی که در گفتار با من کرده‌اند، یا هر زیاده روی که درباره من روا داشته‌اند، یا هر حق که از من فرو گذاشته‌اند، یا هر وظیفه که در انجامش درباره من کوتاهی کرده‌اند، پس من آن را به ایشان بخشیدم، و آن را وسیله احسان درباره ایشان ساختم، و از تو می‌خواهم که بار وبال آن را از دوش ایشان فرو گذاری، زیرا که من نسبت به خود گمان بد به ایشان نمی‌برم، و ایشان را در مهربانی نسبت به خود مسامحه کار نمی‌دانم، و از آنچه درباره‌ام انجام داده‌اند ناراضی نیستم.

 ای پروردگار من زیرا که رعایت حق ایشان بر من واجب‌تر، و احسانشان به من قدیم‌تر، و نعمتشان نزد من بزرگتر از آن است که ایشان را در گرو عدالت کشم، یا نسبت به ایشان معارضه به مثل کنم و گر نه ای خدای من طول اشتغال ایشان به پرورش من، و شدت رنجشان در پاس داشتنم چه خواهد شد؟ و تنگی و عسرتی که در راه رفاه من تحمل کرده‌اند کجا بشمار خواهد آمد؟ هیهات! ایشان نمی‌توانند حق خود را از من استیفاء کنند و من نمی‌توانم حقوقی را که بر ذمه من دارند تدارک کنم، و وظیفه خدمت ایشان را بجا آورم.


 پس بر محمد و آل او رحمت فرست، و مرا اعانت کن، ای بهترین کسی که از او مدد طلبیده می‌شود، و مرا توفیق ده، ای راهنماینده‌تر کسی که به او روی آورده می‌شود، و در آن روز که همه نفوس را بدون آن که ستم کرده شوند جزا می‌دهی، مرا در زمره کسانی که پدران و مادران خود را خوار می‌دارند قرار مده.
خدایا بر محمد و آل و نسل و تبار او رحمت فرست، و پدر و مادر مرا به بهترین امتیازی که به پدران و مادران بندگان مؤمنت بخشیده‌ای اختصاص ده، ای مهربانترین مهربانان.

خدایا در پی نمازها و در قسمتی از اوقات شب و در ساعتی از ساعات روزم ذکر ایشان را از یادم مبر.
خدایا بر محمد و آل او رحمت فرست، و مرا بوسیله دعایم درباره ایشان و ایشان را به سبب مهربانی‌شان درباره من مشمول آمرزش حتمی قرار ده، و بوسیله شفاعت من به طور قطع از ایشان خشنود شو و ایشان را با اکرام به سر منزلهای سلامت برسان.

خدایا اگر ایشان را پیش از من آمرزیده‌ای پس ایشان را شفیع من ساز و اگر مرا پیش از ایشان مورد آمرزش قرار داده‌ای پس مرا شفیع ایشان کن، تا در پرتو مهربانی تو در سرای کرامت و محل مغفرت و رحمتت گرد آئیم، زیرا که تو صاحب فضل عظیم و نعمت قدیمی، و تو مهربان‌ترین مهربانانی.

دعای 25 صحیفه سجادیه





مطالب مرتبط :
پایگاه اطلاع زسانی آیت الله فاضل لنکرانی



دعای مجیر در ایام البیض ماه رمضان


این دعا را مرحوم «كفعمى» در «بلدالامین» و «مصباح» آورده است و بسیار ارزشمند و گران قیمت است و جبرئیل آن را بر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) - در حالى كه آن حضرت در مقام ابراهیم مشغول نماز بود - نازل كرد و در پاداش آن آمده است: هر كس این دعا را در روزهاى سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم (ایّام البیض) ماه رمضان بخواند، گناهان فراوانى از او آمرزیده شود; همچنین این دعا براى شفاى مریض، اداى قرض، به دست آوردن غنا و توانگرى، رفع اندوه و غم، مؤثّر است.

مفاتیح نوین /آیت الله مکارم شیرازی






برچسب ها :
دعای مجیر ,  ایام البیض ,  رمضان , 

دعای غریق
امام صادق علیه السلام فرمود: به زودی زمانی خواهد آمد که بدون نشان و راهنما می مانید و نجات نمی یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند. راوی عرض کرد: دعای غریق چگونه است؟ فرمود:

یا اللهُ یا رَحمانُ یا رَحِیمُ یا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّت قَلبِی علی دِینکَ.


پس من گفتم: «یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب و الابصار ثبت قلبی علی دینک» حضرت فرمود: درست است که خداوند، مقلب القلوب و الابصار است، اما تو همانگونه که من گفتم بگو، نه کم نه زیاد.

دعای غریق



برچسب ها :
دعای غریق ,  دعای زمان غیبت ,  هدایت شدن در زمان غیبت , 

دعا با اسم اعظم الهی از قول امیرالمؤمنین علیه السلام

براء بن عازب گوید: بر امیرالمؤمنین علیه السلام وارد شدم و آن جناب را به خدا سوگند دادم که مرا به اسماء اعظم که خداوند جبرئیل را به ارسال آن به پیامبر صلی الله علیه و آله و شما مخصوص گردانیده آگاه نمایید. ایشان فرمودند « اگر سؤال تو نمی بود اراده داشتم تا زمانیکه در لحدم نهاده شوم آنرا پوشیده بدارم.
هرگاه خواستی خدا را به اسم اعظم وی بخوانی، شش آیه اول سوره حدید (تا و هو علیم بذات الصدور) و آخر حشر (از هو الله الذی لا اله الا هو تا آخر سوره) را بخوان بعد حاجت خود را بخواه؛ که سوگند به خداوند اگر بر شقی بخوانی سعید می گردد.»
براء گفت: « قسم به خدا، من آن را برای دنیا نمی خوانم.»
امام علی علیه السلام فرمود:«همین صواب است، رسول الله صلی الله علیه و آله مرا هم چنین وصیت فرمود جز اینکه مرا امر کرد که خدا را بدان در کارهای بزرگ و دشوار روزگار بخوانم.»

داستانهای حکیمانه/ آیت الله حسن زاده آملی/ص30


رحلت امام خمینی تسلیت باد.



برچسب ها :
اسم اعظم ,  اسم اعظم از زبان حضرت علی علیه السلام , 

-_دعای ابوذر غفاری _--

رسول خدا صل الله علیه وآله به ابوذر فرمودند : ای ابوذر ! جبرئیل به من خبر داده تو دعایی می خوانی که درمیان اهل آسمان ها معروف است . آن دعا چیست ؟ ابوذر گفت : یا رسول الله ! من این دعا را هر روز میخوانم


اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ الْأَمْنَ‏ وَ الْإِیمَانَ‏ وَ التَّصْدِیقَ‏ بِنَبِیِّكَ وَ الْعَافِیَةَ مِنْ

جَمِیعِ الْبَلَاءِ وَ الشُّكْرَ عَلَى الْعَافِیَةِ وَ الْغِنَى عَنْ شِرَارِ النَّاسِ

___________________________________________

منبع : بحارالانوار ج 22 ص 401





برچسب ها :
دعای ابوذر ,  دعای معروف در آسمانها , 

«تأیید و سفارش امام رضا و امام زمان علیهما السلام بر زیارت جامعه کبیره»


یكی از مهم ترین و با ارزش ترین وجوه اتقان و استحكام این زیارت ، عنایت خاصّ حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و دیگر معصومین (علیهم السلام) به آن است . كه داستانهای زیادی نقل شده كه ما به دو نمونه از آنها اشاره می كنیم

داستانك1:

 علّامه محمّد تقی مجلسی – پدر علّامه محمّد باقر مجلسی – در شرح« من لایحضره الفقیه شیخ صدوق »در ذیل این زیات می گوید:

چون به نجف مشرّف شدم، برای اینكه لیاقت تشرّف به حرم علوی را پیدا كنم ، تصمیم گرفتم كه چند روزی عبادت كنم . روزها در مقام مقائم و شب ها در رواق مطهّر مشغول بودم . شبی در عالم مكاشفه حضرت بقیّه الله «عجّل الله تعالی فرجه الشریف » را در حرم پدر بزرگوارش دیدم. فردا به « سرّ من رأی» مشرف شدم و چون وارد حرم شدم حضرت مهدی «روحی فداه» آن پاره ماه آنجا بود .

ایستادم و از دور به طور مدّاحی و در حالی كه با انگشت ، اشاره به او می كردم ، زیارت جامعه را خواندم  فرمودند : بیا جلو . ابهّت و عظمت او مانع می شد، تا بالاخره جلو رفتم. به من تلطّف كرد و فرمود : «نعم الزیاره هذه» یعنی : خوب زیارتی است این زیارت.

گفتم : از جدّتان می باشد. و اشاره به قبر مطهّر امام هادی (علیه السلام) كردم.فرمودند: بلی از جدّم صادر شده است .

 از این جهت علّامه مجلسی دوم درباره این زیارت می فرماید : «صحیح ترین زیارات از نظر متن و سند ، زیارت جامعه كبیره است. » [زندگانی چهارده معصوم – آیت الله حسین مظاهری – صفحه 193]

 داستانك2:

علّامه محمّد تقی مجلسی در جلد پنجم كتاب « روضه المتّقین » می گوید : «من در رؤیای حقه ای ، امام رضا (علیه السلام) را زیارت كردم .مشغول خواندن زیارت جامعه بودم كه حضرت به من فرمود: احسنت ، احسنت . یعنی هم زیارت جامعه را تحسین كردند و هم مرا كه در خدمت ایشان این زیارت را می خواندم. » [ نسیم معرفت- حسین گنجی- صفحه3]




برچسب ها :
زیارت جامعه کبیره ,  امام هادی علیه السلام ,  امام رضا علیه السلام ,  تأیید امام زمان علیه السلام بر زیارت جامعه , 

دعاى كمیل

این دعا از دعاهاى معروف و مشهور و پربركت است و داراى محتوا ومضامین عالى و انسان ساز مى باشد، و راه بندگى و عبودیّت، توبه و انابه و كسب نورانیّت دل را به انسان مى آموزد.اگر انسان با توجّه به معانى بلندش، آن را بخواند و در تك تك جملاتش تأمّل كند، بى تردید در روح و جانش اثر مى كند و انقلابى در او ایجاد مى نماید. مطابق روایتى كه «سیّد بن طاووس» نقل مى كند، حضرت امیر مؤمنان(علیه السلام) به كمیل بن زیاد فرمود: این دعاى حضرت خضر است، اگر آن را یاد گرفتى، در هر شب جمعه و یا ماهى یك بار و یا لااقل در هر سال یك مرتبه و حتّى در تمام عمرت یك بار آن را بخوان كه براى كفایت از شرّ دشمنان و كسب روزى و آمرزش گناهان مفید خواهد بود.
مرحوم «كفعمى» در «مصباح» از كمیل بن زیاد نقل مى كند كه دیدم حضرت امیر مؤمنان(علیه السلام) این دعا را در شب نیمه شعبان در سجده خواند.
این دعاى شریف، علاوه بر كتاب هاى فوق، در كتاب «مصباح المتهجّد» نیز آمده است.

دعاى عشرات

این دعا از دعاهاى بسیار معتبر است كه مستحب است - اگر كسى بتواند - هر صبح و شام آن را بخواند; ولى بهترین زمان خواندنش، عصر جمعه مى باشد. مرحوم «كفعمى» در «مصباح» آن را از امام حسین(علیه السلام) نقل كرده است.

دعاى سمات

از دعاهاى مشهور است كه اكثر علماى بزرگ به آن عنایت داشته اند. مستحب است این دعا را در ساعت هاى آخرِ روز جمعه بخوانند. این دعا از جناب محمّد بن عثمان عَمْرى(رحمه الله علیه) كه یكى از نوّاب چهارگانه امام زمان(علیه السلام) است به سندش از حضرت امام باقر(علیه السلام)و امام صادق(علیه السلام) نقل شده است. همان گونه كه در روایت آمده، این دعا براى رفع شرّ و ستم دشمنان و اجابت سریع دعاها و پاداش فراوان الهى، مؤثّر است.


دعاى مشلول

این دعا به نام «دعاءالشّاب المأخوذ بذنبه; دعاى جوانى كه بواسطه گناهش گرفتار گردیده» نیز نامیده شده است. این دعا را حضرت امیرمؤمنان على(علیه السلام) به جوانى كه به سبب ستم در حقّ پدرش فلج شده بود، آموخت. آن جوان این دعا را خواند، آنگاه رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) را در خواب دید كه دست بر اندام او كشید و به او فرمود: بر اسم اعظم خدا، مراقبت كن كه كار تو به نیكى و خیر خواهد بود. جوان از خواب بیدار شد و خود را تندرست یافت.

دعاى یستشیر

«سیّد بن طاووس» در «مهج الدّعوات» از امام امیرالمؤمنین(علیه السلام) نقل كرده است كه آن حضرت فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) این دعا را به من آموخت و فرمانم داد كه در دشوارى و آسودگى این دعا را بخوانم و به جانشین خود نیز بیاموزم و تا زمانى كه زنده ام آن را ترك نكنم و آن را هر صبح و شام بخوانم، زیرا این دعا گنجى از گنج هاى عرش الهى است. در پى اصرار فراوان ابىّ بن كعب انصارى براى بیان پاداش این دعا، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) برخى از پاداش هاى مادّى و معنوى آن را ذكر كرد، از جمله آن كه: هر كس این دعا را بخواند خداوند گناهانش را مى آمرزد، سكینه و آرامش بر او فرو مى فرستد و رحمت الهى، وى را فرا مى گیرد. همچنین آثار و خواصّ جالبى را درباره این دعا، پیامبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) براى جناب سلمان فارسى بیان كرده است.

دعاى مجیر

این دعا را مرحوم «كفعمى» در «بلدالامین» و «مصباح» آورده است و بسیار ارزشمند و گران قیمت است و جبرئیل آن را بر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) - در حالى كه آن حضرت در مقام ابراهیم مشغول نماز بود - نازل كرد و در پاداش آن آمده است: هر كس این دعا را در روزهاى سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم (ایّام البیض) ماه رمضان بخواند، گناهان فراوانى از او آمرزیده شود; همچنین این دعا براى شفاى مریض، اداى قرض، به دست آوردن غنا و توانگرى، رفع اندوه و غم، مؤثّر است.

دعاى جوشن كبیر

این دعا را امام زین العابدین(علیه السلام) از پدر بزرگوارش از جدّش از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل كرده است. درباره شأن ورود این دعا آمده است: در یكى از جنگ ها، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) زره و جوشن سنگینى بر تن داشت كه سبب آزار آن حضرت مى شد، پیامبر(صلى الله علیه وآله) به درگاه خدا دعا كرد تا آن كه جبرئیل نازل شد و گفت: خداوند به تو سلام مى رساند و مى فرماید: این زره سنگین را از تن خارج ساز و در عوض، این دعا را بخوان كه براى تو و امّت تو، امان و حرزى خواهد بود. آنگاه فضیلت هاى فراوانى را در عظمت این دعا نقل كرده است، از جمله اینكه:
هر كس آن را بخواند و از منزل خارج شود و یا آن را همراه خویش داشته باشد (و در روح خود پیاده كند) اهل بهشت است و خداوند توفیق انجام اعمال صالح را به وى عنایت مى كند. این دعا براى درمان بیمارى هاى سخت و كسب پاداش هاى فراوان معنوى مفید است. امام حسین(علیه السلام) فرمود: پدرم مرا به حفظ و بزرگداشت این دعا سفارش كرد و به من فرمود: این دعا را بر كفنش بنویسم و آن را به خانواده ام تعلیم دهم و آنان را نسبت به خواندن این دعا ترغیب نمایم.
چند نكته:
1- نوشتن این دعا بر روى كفن - همان گونه كه از روایت برمى آید - مستحب است; مرحوم «علاّمه بحرالعلوم» نیز در شعر خود بدان اشاره كرده است:
و سُنَّ ان یُكْتب بالأكفان
شهادة الاسلام و الایمان
و هكذا كتابة القرآن
و الجوشن المنعوت بالأمان
یعنى: «نوشتن این امور بر روى كفن سنّت است: شهادت به اسلام و ایمان (ولایت) و همچنین نوشتن آیات قرآن و دعاى جوشن كه امانى است از عذاب».
2- مرحوم «علاّمه مجلسى» در كتاب «زاد المعاد» این دعا را از اعمال شبهاى قدر دانسته است و از روایات استفاده مى شود، سه بار یا حدّاقل یك بار در ماه مبارك رمضان آن را بخوانند.
3- گرچه معروف است كه این دعا، صد فصل دارد و هر فصل آن، شامل ده اسم از اسماى الهى است كه مجموعاً یك هزار اسم از اسماى پرمعناى خداوند است; ولى با دقت روشن مى شود كه یك هزار و یك اسم مى باشد، زیرا بند 55 مشتمل بر 11 اسم الهى است.
بهر حال، در پایان هر فصل به خداوند متعال از عذاب دوزخ پناه مى بریم و مى گوییم: «سُبْحانَكَ یا لا اِلـهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَلْغَوْثَ، اَلْغَوْثَ، خَلِّصْنا مِنَ النّارِ یا رَبِّ».


دعاى جوشن صغیر

این دعا در كتب مختلف نقل شده است و داراى عظمت و منزلت والایى است و در برابر بلاها و رفع و دفع ظالم نافع است. در «مهج الدعوات» آمده است: هنگامى كه موسى بن مهدى عبّاسى قصد كشتن امام كاظم(علیه السلام) را نمود، و این خبر به خانواده و شیعیان آن حضرت رسید، همگى اندوهگین شدند; امام(علیه السلام) فرمود: ناراحت نباشید; چرا كه اوّلین نامه اى كه از عراق برسد، مربوط به خبر مرگ موسى بن مهدى است. یاران پرسیدند: از كجا مى فرمایید؟ امام(علیه السلام) فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) را در خواب دیدم و شكایت موسى بن مهدى را نزد او نمودم، پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) مرا مطمئن ساخت و فرمود: خداوند لحظاتى پیش دشمن تو را هلاك كرد; بنابراین، شكر الهى را بجا آور. امام كاظم(علیه السلام) آنگاه رو به قبله نمود و دست ها را رو به آسمان بلند كرد و این دعا را خواند.

دعاى توسّل به چهارده معصوم(ع)

مقصود از «توسّل» در این جا، وسیله قرار دادن انسانهاى شایسته و صالح، در پیشگاه خدا و طلب چیزى از خدا به خاطر آنان است كه مورد سفارش قرآن و روایات اسلامى قرار گرفته است (بخشنده نعمتها خداست و آن بزرگواران در پیشگاه او شفاعت مى كنند). قرآن كریم مى فرماید: «(یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَ ابْتَغُوا إلَیْهِ الْوَسیلَةَ); اى كسانى كه ایمان آورده اید، پرهیزكارى پیشه كنید و وسیله اى براى تقرّب به خدا انتخاب نمایید». البتّه وسیله تقرّب به خدا، امور گوناگونى است - همان گونه كه در روایات تصریح شده است - كه از جمله آنها، شفاعت پیامبران و امامان و بندگان صالح نزد خداوند مى باشد. قرآن كریم به طور روشن به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مى گوید: «اگر گنه كاران به محضرت آیند و از خدا طلب آمرزش نمایند و تو نیز براى آنها طلب عفو كنى، مشمول رحمت و عفو خدا خواهند شد». در روایات فراوانى از طریق شیعه و سنّى، مسأله توسّل به پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) و اهل بیت(علیهم السلام) مطرح شده و مورد سفارش قرار گرفته است و آنها كه منكر توسّل هستند به خاطر كمى اطّلاعات و یا بى اطّلاعى آنها از آیات قرآن و روایات اسلامى است. مرحوم «علاّمه مجلسى» فرموده است كه در برخى از كتابهاى معتبر آمده است كه جناب «شیخ صدوق» این دعاى توسّل را از ائمّه(علیهم السلام)روایت كرده و گفته است: «این دعا را براى هر حاجتى كه خواندم به زودى به اجابت رسید».

دعاى مكارم الاخلاق

این دعا همان گونه كه از نامش پیداست، درخواستى است از خداوند، براى رفع صفات ناپسند و مذموم و كسب فضایل اخلاقى و حركت در راه و روشى كه مورد رضایت خداوند است. امام سجّاد(علیه السلام) با زبان دعا، بسیارى از رذایل اخلاقى و گناهان را برمى شمرد تا از آنها اجتناب شود و فهرستى از فضایل اخلاقى را نیز بازگو مى كند و آراستگى بدان صفات را از خداوند مى طلبد تا مؤمنان براى كسب این صفات، به او اقتدا كنند. این دعا در «صحیفه سجّادیّه» كه از كتب گرانبهاست (دعاى بیستم) آمده است.


دعاى ندبه

توجّه به حضرت ولىّ عصر - عجّل الله تعالى فرجه الشّریف - و دعا براى وجود شریفش، ابراز عشق و علاقه به محضرش و دعا براى تعجیل ظهورش همه و همه نشانه یك شیعه واقعى است; ولى بى تردید، آن كس كه براى ظهور مصلح جهانى دعا مى كند، براى اصلاح خویش و جامعه خود مى كوشد و آن كس كه در انتظار منجى بشریّت و امام بر حق به سر مى برد، خود نیز همچون سربازى فداكار و گوش به فرمان، براى جانبازى در راه اسلام و نجات ستمدیدگان، تلاش مى كند. دعاى ندبه نجواى عاشقانه اى است براى دلدادگان و رمزى است براى هر شیعه منتظر، تا با زمزمه آن و توجّه به محتوایش، هم براى وجود نازنین امام زمان دعا كند، هم عشق و ارادت خویش را به آن حضرت نشان دهد و هم راز و رمز سربازى را به درستى بیاموزد و هم با یك دوره فشرده از تاریخ پیامبران و دلایل ولایت امیر مؤمنان(علیه السلام) آشنا شود. مستحب است دعاى ندبه در اعیاد چهارگانه: جمعه، عید فطر، عید قربان و عید غدیر خوانده شود.

در کتاب مفاتیح دعاهای دیگری از جمله مناجات منظوم امیرالمؤمنین علیه السلام ؛  مناجات های پانزده گانه امام سجاد علیه السلام ، دعاهای امام مهدی علیه السلام، و ... آمده است.






برچسب ها :
دعا ,  مفاتیح ,  کمیل ,  ندبه ,  توسل , 

نقش دعا و نیایش در زندگی

 

دعا درخواست از خداوند سبحان و ایجاد ارتباط با اوست. دردعا انسان با خدا راز و نیاز کرده و از او درخواست کمک و مساعدت برای کسب فیض و سعادتمندی می کند.

تعریف دعا:
دعا درخواست حاجت از خداوند برای خود و یا دیگری است. حافظ می گوید:
حافظ مراد می طلبد از دعا  یا رب دعای خسته دلان مستجاب کن.
دکتر آلکسیس کارل، می گوید:«نیایش اصولا کشش روح به سوی کانون غیرمادی جهان است. به طور معمول، نیایش عبارت است از تضرع و ناله مضطربانه و طلب یاری و استعانت، و گاهی یک حالت کشف و شهود روشن و آرام درونی ومستمر و دورتر از اقلیم همه محسوسات است. به عبارت دیگر می توان گفت که نیایش پرواز روح به سوی خداست و یا حالت پرستش عاشقانه ای نسبت به آن مبدائی است که معجزه حیات از او سر زده است و بالاخره نیایش، نمودار کوشش انسان است برای ارتباط با آن وجود نامرئی، آفریدگار همه هستی.» (1)

اهمیت دعا:
از جمله عوامل مؤثر در تهذیب نفس، صفای باطن و رسیدن به کمال و قرب حق، دعا و نیایش به درگاه خدای سبحان است. دعا و نیایش، پیوند انسان را با خدای یکتا، برقرار نموده و موجب پرواز روح به سوی ملکوت و فضای معطر معنوی و عرفانی می شود. لذا در فرهنگ اسلامی، از جایگاه و منزلت خاصی برخوردار و مورد تأکید و سفارش قرارگرفته است خدای سبحان می فرماید:«قل ما یعبؤا بکم ربی لو لا دعاؤکم»؛ (فرقان 77) «بگو اگر دعای شما نباشد، پروردگارم هیچ اعتنایی به شما نمی کند.» مفهوم آیه، این است که اگر خداوند به شما عنایت و توجه داشته است به خاطر دعاهای شما بوده است نه چیز دیگر، و در آیه دیگری می فرماید:« و قال ربکم ادعونی استجب لکم ان الذین یستکبرون عن عبادتی سید خلون جهنم داخرین» (غافر60) «پروردگارتان گفت:بخوانید مرا تا شما را پاسخ دهم، آن هایی که از پرستش من، سرکشی می کنند، زود است که با خواری به جهنم در آیند.»
پیامبر خاتم (ص) می فرماید:«دعا سلاح مؤمن، ستون دین و نور آسمان ها و زمین است.» (2) درجای دیگر می فرماید:«برترین عبادت ها، دعاست، هرگاه خداوند به بنده ای، اذن ]و توفیق[ دعا دهد، دررحمت را به روی او بگشاید. بی گمان هیچ کس با دعا کردن، هلاک نمی شود.» (3) امام علی (ع) در وصیتی به امام حسن(ع) می فرماید:«بدان که کسی که ملکوت و خزائن دنیا و آخرت در دست اوست، به تو اجازه داده است تا او را بخوانی و اجابت دعای تو را ضمانت کرده است و به تو فرمان داده است که از او بخواهی تا به تو عطا کند و او مهربان و بخشنده است، میان تو و خودش، حجابی ننهاده و تو را به آوردن واسطه و میانجی، وادار نکرده است... سپس کلید خزائن و گنجینه هایش را که همان دعا و خواستن از اوست، دراختیار تو نهاده است پس هرگاه تو بخواهی، با دعا کردن، در همان گنجینه های او را می گشایی. (4)

امام باقر(ع) در این باره این که: بهترین عمل چیست؟ می فرماید:«چیزی نزد خدا افضل از این نیست که از او تقاضا کنند و از آنچه نزد اوست. بخواهند، و هیچ کس مبغوض تر و منفورتر، نزد خداوند از کسانی که از عبادت او، تکبر ورزند و از مواهب او، تقاضا نمی کنند، نیست.»(5)
امام راحل (ره) پیرامون اهمیت دعا می فرماید:«همه خیرات و برکات از همان دعا خوان هاست حتی آن ها که به طور ضعیف دعا می خوانند و ذکر الله می گویند به همان اندازه که طوطی وار در آن ها تاثیر کرده بهتر از آنهایی هستند که ترک دعا کرده اند. نماز خوان و لو این که مرتبه نازله ای داشته باشد از نماز نخوان، بهتر است، آری همین دعا خوان ها و همین کسانی که به ظواهر اسلام، عمل می کنند. یا پرونده جنایت ندارند یا پرونده جنایتشان، نسبت به دیگران کمتر است، همین دعا خوان ها در نظم این عالم دخالت دارند، دعا را نباید از بین این جمعیت، بیرون برد جوان های ما را نباید از دعا منصرف کرد.(6)

آثار دعا و نیایش:
دعا و نیایش درزندگی و سرنوشت انسان، آثار ارزشمندی داشته و در معارف دینی، به خصوص عرفان اسلامی از اهمیت ویژه برخوردار است؛ تا بدان جا که عرفا آن را یکی از ابواب کشف و شهود حقایق، برای اولیای الهی دانسته اند. میرزا جواد ملکی تبریزی می گوید: «بیشتر مردم، قدر نعمت مناجات را نمی دانند مناجات، شامل معارف بالایی است که جز اهلش که همان اولیای خدا هستند و از طریق کشف و شهود به آن رسیده اند کسی از آن آگاهی ندارد و رسیدن به این معارف از راه مکاشفه، از بهترین نعمت های آخرت است که قابل مقایسه با هیچکدام از نعمت های دنیا نیست.»7 لذا با توجه به آیات و روایات، به چند مورد از آثار دعا و مناجات اشاره می شود:
1) آشنایی با معارف الهی
اولین اثر ارزشمند دعا و نیایش، آشنایی با معارف اسلامی است، ائمه معصوم در آداب دعا و نیایش به ما آموزش داده اند که هنگام دعا، ابتداء اسماء و صفات الهی، قدرت و عظمت او را یادآور شده و بر محمد(ص) و آل محمد(ع) درود بفرستید و بر ضعف، ناتوانی، گناه و کوتاهی خود در رعایت احکام الهی، اعتراف نمایید، آنگاه حاجات خود را از پروردگار جهان بخواهید «السؤال بعد المدح فامدحوا الله ثم سلوا الحوائج.»8 یادآوری اسماء صفات و قدرت الهی، و اعتراف به عجز و ناتوانی خود، بهترین درس و منبع برای شناخت خدای سبحان و آشنایی با معارف اسلامی است. امام صادق(ع) در بیان آیه: فلیستجیبوا لی و لیؤمنوا بی»؛ می فرماید: «مردم بدانند که خداوند قادر است هر آنچه را بخواهند به آنان خواهد داد.»9
در سوره انفال می خوانیم: «انما المؤمنون الذین اذا ذکرالله وجلت قلوبهم و اذا تلیت علیهم آیاته زادتهم ایمانا...» (انفال2) «مؤمنان، کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دل هایشان، ترسان می گردد و هنگامی که آیات او بر آن ها خوانده می شود، ایمانشان، افزون تر می گردد.» بنابراین اولین اثر دعا و مناجات با خدای سبحان، شناخت قدرت و عظمت پروردگار، آشنایی با معارف اسلامی و استحکام پایه های ایمانی و اعتقادی انسان، خواهد بود.
2) آرامش درونی
هر انسانی در زندگی، دچار گرفتاری و مشکلاتی شده اضطراب و نگرانی برایش دست می دهد و در برخی موارد، نجات و رهایی از آن، خارج از توان انسان است به عبارتی، وارد آمدن فشارهای فراتر از توانمندی آدمی، باعث اضطراب می شود که تحمل آن در دراز مدت از توان انسان خارج است لذا بهترین راه برای نجات از اضطراب و نگرانی، دعا و نیایش با خدای سبحان است؛ چرا که دعا، برقراری ارتباط انسان با خداست، خدایی که بر هر کاری توانا بوده و از رگ گردن به بنده اش نزدیک است: نحن أقرب الیه من حبل الورید. (ق16) «و اگر انسان چیزی از او بخواهد به او خواهد داد: اذا سالک عبادی عنی فانی قریب اجیب دعوه الداع» (بقره 186) ارتباط با خدایی که بر هر امری قدرت دارد، انسان را امیدوار می نماید. لذا در حدیثی می خوانیم: «دعا کلید رحمت و نور و چراغی در تاریکی است.»10
انسان به واسطه دعا و توجه به خدا، شایستگی بیشتری برای درک فیض خداوند پیدا می کند و در نتیجه تکیه گاهی برای برطرف کردن ناراحتی های خود پیدا می کند بنابراین دعا چراغ امید را در دل انسان روشن می نماید، جامعه و مردمی که دعا و نیایش را فراموش کنند، با عکس العمل های نامطلوب روانی و اجتماعی، مواجه خواهند شد و به تعبیر یکی از روانشناسان: «فقدان نیایش در میان ملتی، برابر با سقوط آن ملت است، اجتماعی که احتیاج به نیایش را در خود کشته است معمولا از فساد و زوال، مصون نخواهد بود، البته نباید این مطلب را فراموش کرد که تنها صبح نیایش کردن و بقیه روز را همچون یک وحشی به سربردن بیهوده است باید نیایش را پیوسته انجام داد و در همه حال با توجه بود تا اثر عمیق خود را در انسان از دست ندهد .
نیایش در همین حال که آرامش را پدید می آورد، در فعالیت های مغزی انسان یک نوع شکفتگی و انبساط باطنی و گاهی روح قهرمانی و دلاوری را تحریک می کند، نیایش خصائص خویش را با علامات بسیار مشخص و منحصر به فردی نشان می دهد صفای نگاه، متانت رفتار، انبساط و شادی درونی، چهره پر از یقین، استعداد هدایت، و نیز استقبال از حوادث، اینهاست که از وجود یک گنجینه پنهان در عمق جسم و روح ما حکایت می کند.»11
بنابراین؛ دعا به انسان اعتماد به نفس داده و از یأس و ناامیدی بازداشته و به تلاش و کوشش بیشتر دعوت می نماید، و او را از نگرانی، خارج و آرامش را به او هدیه می کند. لذا دعا هنگام حوادث سخت و طاقت فرسا به انسان قدرت، نیرو و امیدواری و آرامش می بخشد و از نظر روانی، اثر غیرقابل انکاری دارد.
3) نجات و رهایی از مشکلات
در سوره انبیاء خدای سبحان، به داستان حضرت یونس(ع) اشاره نموده می فرماید: «وذا النون اذ ذهب مغاضبا فظن ان لن نقدر علیه فنادی فی الظلمات ان لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین فاستجبنا له و نجیناه من الغم و کذلک ننجی المؤمنین»؛ (انبیاء 87-88) «و ذاالنون ]یونس[ را ]به یادآور[ در آن هنگامی که خشمگین ]از میان قوم خود[ رفت و چنین می پنداشت که ما بر او تنگ نخواهیم گرفت ]اما موقعی که در کام نهنگ فرو رفت[ در آن ظلمت ها، فریاد زد خداوندا! جز تو معبودی نیست، منزهی تو، من از ستمکاران بودم، ما دعای او را به اجابت رساندیم و از آن اندوه، نجاتش بخشیدیم و همین گونه مؤمنان را نجات می دهیم.
آنچه از آیه استفاده می شود این است که اگر انسان مؤمن، شرایط و آداب دعا و نیایش را رعایت کند، دعایش به اجابت خواهد رسید. پیامبر خاتم(ص) می فرماید: «خداوند هرگاه پیامبری را می فرستاد به او می فرمود: هرگاه امر ناخوشایندی تو را اندوهگین ساخت، مرا بخوان تا پاسخ دهم. خداوند این نعمت را به امت من نیز ارزانی داشته است آن جا که می فرماید مرا بخوانید تا اجابت کنم شما را.»12
4) تحصیل نعمت های الهی
انسان های مؤمن با دعا و نیایش می توانند در نعمت های الهی را به روی خود گشوده و با استفاده از آن، موفقیت های فراوانی را به دست آورند، لذا در سوره نساء می خوانیم: «ولا تتمنوا ما فضل الله به بعضکم علی بعض للرجال نصیب مما اکتسبوا و للنساء نصیب مما اکتسبن و سئلوا الله من فضله ان الله کان بکل شیء علیما»؛(نساء 32) «برتری هایی را که خداوند نسبت به بعضی از شما بر بعضی دیگر، قرار داده، آرزو نکنید، مردان نصیبی از آنچه به دست می آورند، دارند و زنان نصیبی ]و نباید حقوق هیچ یک پایمال شود[ و از فضل ]و رحمت[ خدا بخواهید و خداوند بر هر چیزی دانا است.»
پیامبر اکرم(ص) می فرماید: «برای هر حاجتی که دارید حتی اگر بند کفش باشد، دست خواهش به سوی خدای عزوجل دراز کنید زیرا تا او، آن را آسان نگرداند، آسان نشود»13 باز می فرماید: خداوند به موسی، وحی فرمود: «ای موسی! هر چه نیاز داری از من بخواه حتی علوفه گوسفند و نمک خمیرت را.»14 باید توجه داشت که دعا و نیایش و تقاضای فضل و عنایت پروردگار، به این نیست که انسان به دنبال اسباب و عوامل هرچیزی نرود، بلکه باید فضل و رحمت خدای سبحان را در لابلای اسبابی که او مقرر داشته است جستجو کرد.
5) منزلت نزد پروردگار
از جمله آثار دعا و نیایش، به دست آوردن ارزش و کسب منزلت، نزد پروردگار عالم خواهد بود در سوره فرقان می خوانیم:«قل ما یعبوا بکم ربی لولا دعاوکم»؛ «بگو پروردگارم ارجی برای شما قائل نیست اگر دعای شما نبود» مفهوم آیه این است که اگر جایگاه و منزلتی نزد خداوند دارید به خاطر دعا و نیایش است.
امام صادق (ع) نیز می فرماید:«نزد خدای متعال، مقام و منزلتی است که کسی به آن مقام نمی رسد مگر به درخواست و دعا.
امام صادق (ع) در جمله دیگری می فرماید:«نزد خداوند مقامی است که جز با دعا و تقاضا، نمی توان به آن رسید و اگر بنده ای، دهان خود را از دعا فرو بندد و چیزی تقاضا نکند، چیزی به او داده نخواهد شد، پس از خدا بخواه تا به تو عطا شود؛ چرا که هر دری را بکوبید و اصرار کنید، سرانجام گشوده خواهد شد.»
اعمال عبادی هر کدام به نوبه خود، رابطه انسان با پروردگار جهان را برقرار نموده عبد را به خدای سبحان، نزدیک تر می نماید و باعث محبوبیت انسان، نزد خداوند می شود، دعا و نیایش که بهترین عمل عبادی است باعث می شود انسان دعا کننده را، خداوند دوست داشته باشد.
امام باقر (ع) می فرماید:«به راستی خدای عزوجل از میان بندگان مومن خود، آن بنده را دوست دارد که بسیار اهل دعا و نیایش باشد بر شما باد که هنگام سحر تا طلوع خورشید را برای دعا انتخاب کنید زیرا در این ساعات، درهای آسمان، گشوده می شود و روزی بندگان تقسیم می گردد و خواسته های بزرگ به اجابت می رسد.» 15
خدای سبحان نیز به خاطر دعا و نیایش حضرت ابراهیم (ع) از او تجلیل و تمجید می نماید آن جا که می فرماید:«ان ابراهیم لحلیم اواه منیب» (هود 75) امام باقر (ع) در بیان آیه می فرماید:«اواه کسی است که بسیار دعا می کند.»(16) امام علی (ع) نیز می فرماید:«محبوب ترین عمل نزد خداوند دعا و نیایش است.» (17) دوست داشتن عملی، باعث محبوبیت عامل آن، خواهد شد.
6) شفای درد و بیماری
کم نیستند انسان ها و خانواده هایی که خود یا عزیزشان به امراض و بیماری های لاعلاج، مواجه شده اند، در چنین مواقعی که دکتر، مریض را، جواب کرده و مریض تمام راه ها را بسته می بیند، معمولاً به سمت خدا، دعا و نیایش، روی می آوردند. خیلی ها نیز از این طریق به نتیجه رسیده و جواب گرفته اند، بنابراین یکی دیگر از آثار دعا و نیایش، رفع گرفتاری و شفای بیماران لاعلاج است. امام صادق (ع) می فرماید:«دعا کنید که دعا شفا دهنده دردهاست.»(18) امام کاظم (ع) نیز به این حقیقت اشاره نموده می فرماید:«هر دردی دعایی دارد پس اگر دعا به بیمار الهام شد، اجازه شفایش داده شده است.» (19)
نیایش گاهی تاثیرات شگفت آوری دارد. بیمارانی بوده اند که تقریبا به طور آنی از دردهایی چون خوره، سرطان، و عفونت کلیه و زخم های مزمن و سل ریوی و استخوانی پریتونئال شفا یافته اند... این معجزه با چنان سرعتی سلامت را به بیمار باز می دهد که هرگز حتی امروز جراحان و نیز فیزیولوژیست ها در طول تجربیات شان مشاهده نکرده اند. برای اینکه این پدیده ها بروز کند نیازی نیست که حتما خود بیمار نیایش کند اطفال کوچکی که هنوز قدرت حرف زدن نداشته اند و همچنین مردم بی عقیده نیز شفا یافته اند لیکن در کنار آن ها کسی نیایش کرده است. نیایشی که به خاطر دیگری انجام شود همواره اثربخش تر است.»(20)
7) دفع بلاها
انسان موجودی ضعیف، ناتوان و آسیب پذیر و در عین حال، سطحی نگر است تا زمانی که سختی و مشکلات گریبانش را نگرفته باشد، متوجه ضعف و ناتوانی خود نبوده، مغرور و متکبر، دنیا را به کام خود می بیند. هنگامی که سرش به سنگ خورده و با مانع مواجه می شود، به خود می آید. در آموزه های دینی، به انسان آموزش داده اند که غرور و خودخواهی را کنار گذاشته قبل از آن که سختی، مشکلات و بلاها، دامنگیرش شود؛ با دعا و نیایش بلاها را از خود دور سازد.
امام علی (ع) می فرماید:«امواج بلا را با دعا دفع کنید» (21) در حدیث دیگری از امام صادق (ع) می خوانیم:«قبل از آن که بلا به شما نازل شود، دعا کنید که خداوند به واسطه دعا، بلا را دفع می کند» (22) امام سجاد (ع) می فرماید:«دعا و بلا، تا روز قیامت با هم هستند و دعا، بلا را دفع می کند حتی اگر نزول آن قطعی شده باشد.» 23
پی نوشت ها :
1- نیایش، آلکسیس کارل، ص .41
2-الکافی. 2. .462
3- تنبیه الخواطر. 2 .237 به نقل از میزان الحکمه1646.4. ح .5537
4-بحارالانوار. .74 205 باب 8- وصیه امیرالمومنین الی الحسن
5- الکافی. 2. 466 باب فضل الدعاء...
6- آئین نیایش، ص 23 و 24
7- المراقبات، میرزا جواد ملکی تبریزی، ص .168 8- بحارالانوار. 308.90
8- مستدرک الوسائل .190.5.
10- مستدرک الوسائل. 5.167.
11- نیایش الکسیس کارل .
12- قرب الاسناد. 84، ح .277
13- بحارالانوار.295.90.
14- بحارالانوار. .303.90
15- الکافی. 2.470.
16- مستدرک الوسائل.167.2.
17-الکافی.467.2.
18- الکافی. 2.470.
19- مستدرک الوسائل.84.2.
20-نیایش، آلکسیس کارل، ص .63
21- مستدرک الوسائل .179.7.
22- مستدرک الوسائل 181.5.، باب استحباب التقدم بالدعاء.
23- الکافی. 2.469.




مطالب مرتبط :
نقش دعا در زندگی


برچسب ها :
دعا ,  زندگی , 

دعای اویس قرنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ وَ لَا أَسْأَلُ غَیْرَكَ وَ أَرْغَبُ إِلَیْكَ وَ لَا أَرْغَبُ إِلَى غَیْرِكَ أَسْأَلُكَ یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ وَ جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ أَنْتَ الْفَتَّاحُ ذُو الْخَیْرَاتِ مُقِیلُ الْعَثَرَاتِ مَاحِی السَّیِّئَاتِ وَ كَاتِبُ الْحَسَنَاتِ وَ رَافِعُ الدَّرَجَاتِ أَسْأَلُكَ بِأَفْضَلِ الْمَسَائِلِ كُلِّهَا وَ أَنْجَحِهَا الَّتِی لَا یَنْبَغِی لِلْعِبَادِ أَنْ یَسْأَلُوكَ إِلَّا بِهَا  یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ وَ بِأَسْمَائِكَ الْحُسْنَى وَ أَمْثَالِكَ الْعُلْیَا وَ نِعَمِكَ  الَّتِی لَا تُحْصَى وَ بِأَكْرَمِ أَسْمَائِكَ عَلَیْكَ وَ أَحَبِّهَا إِلَیْكَ وَ أَشْرَفِهَا عِنْدَكَ مَنْزِلَةً وَ أَقْرَبِهَا مِنْكَ وَسِیلَةً وَ أَجْزَلِهَا مَبْلَغاً وَ أَسْرَعِهَا مِنْكَ إِجَابَةً وَ بِاسْمِكَ الْمَخْزُونِ الْجَلِیلِ الْأَجَلِّ الْعَظِیمِ الَّذِی تُحِبُّهُ وَ تَرْضَاهُ وَ تَرْضَى عَنْ مَنْ دَعَاكَ بِهِ فَاسْتَجَبْتَ دُعَائَهُ وَ حَقٌّ عَلَیْكَ أَلَّا تَحْرِمَ سَائِلَكَ وَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ فِی التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ وَ الْفُرْقَانِ وَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ أَوْ لَمْ تُعْلِمْهُ أَحَداً وَ بِكُلِّ اسْمٍ دَعَاكَ بِهِ حَمَلَةُ عَرْشِكَ وَ مَلَائِكَتُكَ وَ أَصْفِیَاؤُكَ  مِنْ خَلْقِكَ وَ بِحَقِّ السَّائِلِینَ لَكَ وَ الرَّاغِبِینَ إِلَیْكَ وَ الْمُتَعَوِّذِینَ بِكَ وَ الْمُتَضَرِّعِینَ لَدَیْكَ وَ بِحَقِّ كُلِّ عَبْدٍ مُتَعَبِّدٍ لَكَ فِی بَرٍّ أَوْ بَحْرٍ أَوْ سَهْلٍ أَوْ جَبَلٍ أَدْعُوكَ دُعَاءَ مَنْ قَدِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ وَ عَظُمَ جُرْمُهُ وَ أَشْرَفَ عَلَى الْهَلَكَةِ وَ ضَعُفَتْ قُوَّتُهُ وَ مَنْ لَا یَثِقُ بِشَیْ‏ءٍ مِنْ عَمَلِهِ وَ لَا یَجِدُ لِذَنْبِهِ غَافِراً غَیْرَكَ وَ لَا لِسَعْیِهِ سِوَاكَ هَرَبْتُ مِنْكَ إِلَیْكَ مُعْتَرِفاً غَیْرَ مُسْتَنْكِفٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ عَنْ عِبَادَتِكَ یَا أُنْسَ كُلِّ  فَقِیرٍ مُسْتَجِیرٍ أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ بَدِیعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ  الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ أَنْتَ الْمَالِكُ وَ أَنَا  الْمَمْلُوكُ وَ أَنْتَ الْعَزِیزُ وَ أَنَا الذَّلِیلُ وَ أَنْتَ الْغَنِیُّ وَ أَنَا الْفَقِیرُ وَ أَنْتَ الْحَیُّ وَ أَنَا الْمَیِّتُ وَ أَنْتَ الْبَاقِی وَ أَنَا الْفَانِی وَ أَنْتَ الْمُحْسِنُ وَ أَنَا الْمُسِی‏ءُ وَ أَنْتَ الْغَفُورُ وَ أَنَا الْمُذْنِبُ وَ أَنْتَ الرَّحِیمُ وَ أَنَا الْخَاطِی وَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ أَنْتَ الْقَوِیُّ وَ أَنَا الضَّعِیفُ وَ أَنْتَ الْمُعْطِی وَ أَنَا السَّائِلُ وَ أَنْتَ الْأَمِینُ وَ أَنَا الْخَائِفُ وَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ وَ أَنْتَ أَحَقُّ مَنْ شَكَوْتُ إِلَیْهِ وَ اسْتَغَثْتُ بِهِ وَ رَجَوْتُهُ لِأَنَّكَ كَمْ مِنْ ُذْنِبٍ قَدْ غَفَرْتَ لَهُ وَ كَمْ مِنْ مُسِی‏ءٍ قَدْ تَجَاوَزْتَ عَنْهُ فَاغْفِرْ لِی وَ تَجَاوَزْ عَنِّی وَ ارْحَمْنِی وَ عَافِنِی مِمَّا نَزَلَ بِی وَ لَا تَفْضَحْنِی بِمَا جَنَیْتُهُ عَلَى نَفْسِی وَ خُذْ بِیَدِی وَ بِیَدِ وَالِدِی وَ وُلْدِی  وَ ارْحَمْنَا بِرَحْمَتِكَ یَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ.

دعای اویس قرنی در کتاب مهج الدعوات سید بن طاووس آمده و آن دعایی است که امیرالمؤمنین علیه السلام آن را به جناب اویس قرنی تعلیم فرموده اند و آن حضرت از پیامبر صلی الله علیه و آله روایت می فرمایند که  بنده ای نیست که دعا نماید به این دعا مگر آنکه حقتعالی دعای او را مستجاب می فرماید و اگر بر آب جاری خوانده شود ساکن می گردد و اگر انسان گرسنه یا تشنه ای آن را بخواند به درستیکه خداوند او را طعام داده و سیراب می کند و زایمان سخت را آسان نموده و اگر همه شهر آتش بگیرد خانه او در امان است و اگر چهل شب جمعه بخواند تمام گناهانش را می بخشد و به این دعا فرج و گشایش  برای هر مهموم و مغموم می نماید و ...




برچسب ها :
اویس قرنی ,  دعای شب جمعه , 

 كتب دعا و زیارت و كتاب مفاتیح الجنان


در طول تاریخ شیعه جمعى از بزرگان به گردآورى دعاها و زیاراتى كه از جانب پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله)و ائمّه هدى(علیهم السلام) صادر شده، پرداخته اند تا همه عاشقان راز و نیاز با خدا و شیفتگان زیارت اولیاءالله را از این چشمه جوشان معنویّت، سیراب سازند كه از میان آنها مى توان به این افراد اشاره كرد:


1ـ مرحوم كلینى (مولّف كتاب شریف كافى و «كتاب الدعاء»، متوفّاى سال 329 هجرى قمرى).

2ـ ابن قولویه (مؤلّف كتاب «كامل الزیارات»، متوفّاى سال 368).

3ـ شیخ صدوق (مؤلّف كتاب «الدعاء والمزار»، متوفّاى سال 381).

4ـ شیخ الطائفه شیخ طوسى (مؤلّف كتاب «مصباح المتهجّد»، متوفّاى سال 460).

5ـ سیّدبن طاووس (نویسنده كتابهاى «مُهج الدّعوات، فلاح السائل، زهرة الربیع، جمال الاسبوع، اقبال و...» متوفّاى سال 664).

6ـ ابن فهد حلّى (نویسنده كتاب «عدّة الداعى» و «المزار» متوفّاى سال 841).

7ـ كفعمى (نویسنده كتاب «المصباح» و «البلدالامین» متوفّاى سال 905).

8ـ شیخ بهایى (نویسنده كتاب «مفتاح الفلاح» متوفّاى سال 1031).

9ـ علاّمه مجلسى (نویسنده كتاب هاى «زاد المعاد، ربیع الاسابیع، تحفة الزائر، مفاتیح الغیب و مقباس المصابیح»، متوفّاى سال 1110).

هر یك از این بزرگان در عصر خود رسالت خویش را در زمینه دعا به نحو احسن انجام دادند تا این كه نوبت به مرحوم ثقة المحدثین حاج شیخ عبّاس قمى ـ رضوان الله تعالى علیه ـ (متوفاى 1359 ق) رسید; ایشان با ذوق سرشار و سلیقه بسیار خوب و احاطه وسیعى كه بر آثار اهل بیت(علیهم السلام)و كتب دعا و زیارات سابقین داشت، به تألیف كتاب جامع «مفاتیح الجنان» پرداخت و روى خلوص نیّتى كه این محدّث عالیقدر از آن برخوردار بود، در مدّت كوتاهى، كتابش جهانگیر شد و به همه مساجد و خانه ها،راه یافت وهمگان از رشحات قلم این عالم با اخلاص سیراب شدند.

قابل توجه اینكه، قبل از كتاب «مفاتیح الجنان» كتاب دعایى به نام «مفتاح الجنان» چاپ و در بسیارى از خانه ها منتشر شده بود، كه كتاب دعاى بسیارى از مردم را تشكیل مى داد و متأسّفانه این كتاب آلوده به روایات مجعول و نادرستى بود كه مرحوم حاج شیخ عباس قمى و استادش حاجى نورى را سخت عصبانى كرده بود (كه در مفاتیح الجنان، ذیل زیارت مطلقه وارث، این ناراحتى به طور مشروح منعكس است) و همین امر سبب شد كه مرحوم حاج شیخ، به نوشتن اثر پر ارزش «مفاتیح الجنان» (به جاى «مفتاح الجنان») اقدام نماید، كه در مقدمه مفاتیح الجنان به این مطلب اشاره شده است.


منبع مفاتیح نوین: آیت الله مکارم شیرازی




برچسب ها :
کتب دعا ,  مفاتیح , 

تعداد صفحات : 2

 | 1 |  2 |