Image result

--

تو علی اکبری؛ علوی سیرت و محمّدی صورت

آئینت جوانمردیست. صدایت، لرزه بر اندام آنان می‏اندازد که نفس‏های شیعه را بریده بریده می‏خواهند.

کربلا رقم می‏خورد.

علی جان، جوانمرد مولای جوان!آن لحظه که قدم بر میدان نبرد نهادی.
شنیده‏ ام هیچ کس تیغی از غلاف بیرون نکشید.
گمان کردند رسول خدا صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله به میدان آمد؛ مگر نه این که تو شبیه‏ترین فرد به پیامبر اکرم صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله بودی؟
صدایت، خاک را بارور کرد.
صدایت، در کنگره افلاک پیچید؛ «انا علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب» و این یعنی عشق؛ یعنی اصالت.
صدای گام‏های عشق است که در هفت آسمان پیچید!
تصویر در تصویر، کوفیان و غلتیدنشان در خاک مذلّت!
شمشیر به شمشیر، دست یداللهیِ تو بود و یادآوری حماسه ذوالفقار!

تویی که عشق از یادآوری نامت به خود می‏بالد و آسمان، شکوه تو را هماره با عطر صلوات، می‏ستاید.

تو علی اکبری؛ علوی سیرت و محمّدی صورت.

لب‏های ترک خورده ‏ات، سال‏هاست فرات را سر در گریبان نگه داشته است.

--




برچسب ها :
حضرت علی اکبر علیه السلام ,  امام حسین علیه السلام ,  متن ادبی ,  شهادت علی اکبر علیه السلام ,